Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

«Ασθενείς και οδοιπόροι», το ίδιο φορολογημένοι!

Η σημερινή κυβέρνηση ψάχνει για νέους τρόπους φορολόγησης των πολιτών, αφού εξάντλησε όλους τους γνωστούς μέχρι σήμερα, τώρα στοχεύει να φορολογήσει ότι κινείται και ότι πετάει.
Αυτό δεν είναι «καινοτομία» της πολιτικής που χαρακτηρίζει την χώρα μας, κατά το παρελθόν υπήρξαν φόροι περίεργοι και αστείοι, κάποιο είναι σε ισχύει μέχρι και σήμερα, κατά κανόνα όμως έκαναν και κάνουν την δουλειά τους, γέμιζαν και γεμίζουν τα κρατικά ταμεία εξαντλώντας την φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.
Παρακάτω θα δούμε οχτώ φορολογικά μέτρα που έφεραν και εφάρμοσαν αρχηγοί κρατών.
1.Φόρος παραθύρων
Ο Βρετανός βασιλιάς Ουίλιαμ ο Γ', το 1696 φορολόγησε όλα τα παράθυρα σε Αγγλία και Σκωτία. Το σκεπτικό ήταν ομολογουμένως βλακώδες: Όσο περισσότερα παράθυρα έχει ένα σπίτι τόσος περισσότερος ο πλούτος του ενοίκου του. Κάθε Άγγλος πολίτης ήταν υποχρεωμένος να πληρώνει περίπου 11 λίρες για κάθε σπίτι που διέθετε έως 9 παράθυρα. Από τα 10 παράθυρα και επάνω η... ταρίφα ανέβαινε.
2.Φόρος γενειάδας
Τον σκαρφίστηκε ο τσάρος Πέτρος ο Μέγας της Ρωσίας, ριζοσπάστης για αρκετούς, παλαβός για άλλους. Το 1698 αποφάσισε να φορολογήσει όσους έφεραν γενειάδα, εκτιμώντας ότι η τριχοφυΐα δεν ταιριάζει με την πολιτισμένη Δύση. Απαιτούσε, ακόμη, οι γενειοφόροι να φέρουν παράσημα που θα καταγράφουν ότι παραδέχονται την γελοιότητα της εμφάνισής τους. Φόρος της γενειάδας παρουσιάστηκε και στην Βρετανία, όταν τον 16ο αιώνα ο βασιλιάς Ερρίκος ο 7ος αποφάσισε να βάλει φόρο σε κάθε πολίτη ο οποίος ήταν αξύριστος.
Αργότερα η κόρη του, Ελισάβετ Α', επανέφερε το μέτρο, φορολογώντας όλες τις γενειάδας άνω των δύο εβδομάδων.
3.Φόρος υποχρεωτικού καπνίσματος
Το 2009 η κυβέρνηση της Κίνας διέταξε τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και δημοσίους υπαλλήλους να καπνίζουν τουλάχιστον 250.000 πακέτα κινεζικών τσιγάρων τον χρόνο. Μάλιστα οι αξιωματούχοι «που αποτύγχαναν να εκπληρώσουν το στόχο» ή συλλαμβάνονταν να καπνίζουν ανταγωνιστικά τσιγάρα απειλούνταν με πρόστιμο.
4.Φόρος καπέλων
Μεταξύ του 1784 και του 1811 οι κάτοικοι της Αγγλίας ήλθαν αντιμέτωποι με ακόμη έναν παρανοϊκό νόμο, καθώς, ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν για τα... καπέλα που είχαν στην κατοχή τους.
Η βρετανική κυβέρνηση, θεσπίζοντας τον συγκεκριμένο φόρο, κινήθηκε με βάση την παραδοχή ότι όσο πλουσιότερος είναι κάποιος πολίτης, τόσο περισσότερα καπέλα θα έχει.
5.Φόρος «αερίσματος»
Η Νέα Ζηλανδία, το 2003, υποχρεωμένη από τη συνθήκη του Κιότο δεσμεύτηκε να περιορίσει τις εκπομπές αερίων στα επίπεδα του 1990. Σύμφωνα με τότε έρευνα, η μεγαλύτερη πηγή αερίων είναι τα κοπάδια. Για το λόγο αυτό η κυβέρνηση πρότεινε την φορολόγηση των «εκπομπών μεθανίου από τα πρόβατα και τις αγελάδες».
Ο φόρος αυτός προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων του νησιού, με αποτέλεσμα , αντί για αυτόν, να προωθηθεί η έρευνα για τη δημιουργία εμβολίου που θα «ομαλοποιεί» τις αναθυμιάσεις των ζώων, άρα θα συμβάλει στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
6.Φόρος δειλίας
Το 1100, πάλι στην Αγγλία, ο βασιλιάς Ερρίκος Α' είχε θεσπίσει τον φόρο δειλίας, επιβάλλοντας ένα μικρό αντίτιμο στους πολίτες που δεν επιθυμούσαν να παλέψουν για τον βασιλιά τους. Ο φόρος, όσο παράλογος κι αν ακούγεται, επιβίωσε επί 300 χρόνια μέχρι που αντικαταστάθηκε από άλλες μεθόδους συγκέντρωσης πόρων υπέρ στου στρατού.
7.Φόρος «Μάικλ Τζόρνταν»
Ο φόρος αυτός που ξεκίνησε μάλλον για «εκδίκηση», έφτασε σήμερα να αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων για κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ. Πρωτοεπιβλήθηκε το 1991 από τότε, περίπου οι μισές πολιτείες έχουν υιοθετήσει τον συγκεκριμένο φόρο, γνωστό και ως «φόρος τζοκ», παίρνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα μερίδιο από ακριβοπληρωμένους αθλητές και καλλιτέχνες.
8.Φόρος ονόματος
Πριν από τριάντα χρόνια θεσπίστηκε στη Σουηδία ο «νόμος ονόματος». Σκοπός του ήταν αρχικά να εξαλειφθεί η χρήση «βασιλικών» ονομάτων από μη ευγενείς. Οι φορολογικές αρχές έπρεπε να επιβλέπουν και να εγκρίνουν τα ονόματα που σκόπευαν να δώσουν οι γονείς στα νεογέννητα παιδιά τους. Οι γονείς έπρεπε να δηλώσουν το όνομα μέχρι και τρεις μήνες μετά τη γέννηση. Ο νόμος βρίσκεται ακόμη σε ισχύ.

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος.
Εκδότης ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
τ. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ηλεκτρονική βιβλιογραφία: iefimerida.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.