Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Ανάβουν απόψε οι «Φωτιές» της Φλώρινας

Δεκάδες φωτιές θα ανάψουν τα μεσάνυχτα στις γειτονιές της πόλης της Φλώρινας, αλλά και σε πολλές τοπικές κοινότητες, στην αναβίωση του θεαματικότερου εθίμου του Δωδεκαημέρου στη Βόρεια Ελλάδα.

Δύο ώρες νωρίτερα, στις 10.00 μ.μ., στο Ξύλινο Χωριό, θα δοθεί η επίσημη έναρξη της βραδιάς από το δήμαρχο Φλώρινας και θα διανέμονται δωρεάν παραδοσιακή φασολάδα, κρασί και τοπικά εδέσματα.

Οι «Φωτιές» της Φλώρινας αποτελούν το σήμα κατατεθέν της πόλης και αναμένεται να προσελκύσουν και φέτος πολλούς επισκέπτες.

2 σχόλια:

  1. Στη Φλώρινα όπως και στη Σιάτιστα,23 Δεκέμβρη, το έθιμο των φωτιών και των "Κλαδαριών".Στην ουσία το δρώμενο αυτό αποτελεί επιβίωση μαγικού τρόπου συμπεριφοράς που αποσκοπεί στην αποτροπή και απομάκρυνση των κακών ή την προσέλκυση και προσοικείωση των αγαθών που προέρχονται από το φυσικό περιβάλλον ή από ένα κόσμο υπέρτερων δυνάμεων. Τη μαγική σκέψη τέτοιων συμπεριφορών παγανιστικής προέλευσης, ο λαϊκός άνθρωπος την κάνει ορατή πίσω από το θρησκευτικό – χριστιανικό πέπλο, με τη μετατροπή της σε τελετουργία και, τελικά, σε θρησκευτικό δρώμενο.
    Για τον άνθρωπο αυτόν του λαού, τη σχέση αυτή με το φυσικό περιβάλλον ή τις υπέρτερες δυνάμεις, διέπει απλά η αρχή του «do ut des», σου δίνω για να μου δώσεις, (αναλογική μαγεία) που είναι η βάση κάθε φυσικής λατρείας. Μαρτυρίες τέτοιας λατρείας, που περιμένει ανταπόδοση, υπάρχουν πάρα πολλές, με τη μαγική χρήση της φωτιάς και του φωτός της. Τις συναντάμε σε πολλές μεριές της γης (ενδεικτικά αναφέρουμε τη Σουηδία, στις 13 Δεκέμβρη, στη γιορτή της Santa Lucia). Αυτές οι μαρτυρίες λατρείας αποτελούν τη βάση της λατρευτικής σχέσης του ανθρώπου με τη θεότητα.
    Με την προσαρμογή και αφομοίωση των δρώμενων αυτών στη θρησκευτική πίστη, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η εκκλησία υποχώρησε, υποχρεώθηκε να ανεχθεί τις παλιές παγανιστικές πίστεις και δοξασίες, που συνέχιζαν να τις εγκολπώνονται τα λαϊκά στρώματα. Και πως αυτό ήταν μια νίκη των λαϊκών στρωμάτων. Όμως, η Εκκλησία που ένιωθε πια ασφαλής κάτω από την προστασία της κρατικής εξουσίας, δε φοβόταν τις «εθνικές» επιβιώσεις, αφού δεν κινδύνευαν πια να μεταλλαχθούν και σε στασιαστικά κινήματα. Άρχισε μια τεράστια θεολογική προσπάθεια, της μετασήμανσης των ίδιων μορφών λατρείας προς το πνευματικότερο. Οι προχριστιανικές θρησκείες διείσδυσαν και στις ιερότερες, τις καιριότερες στιγμές της χριστιανικής θρησκείας: Στις μεγάλες δεσποτικές γιορτές του Δωδεκαημέρου που έχουν προχριστιανικούς πυρήνες (ρωμαϊκά Σατουρνάλια, Καλάνδες, Βοτά, περσική γιορτή των γενεθλίων του Μίθρα, του αήττητου Ήλιου, που γινόταν στις 25 Δεκεμβρίου με παγκόσμια εξάπλωση στα χρόνια του Σεβήρου και ιδιαίτερα του Αυρηλιανού και εξής). Σημασία είχε πλέον να μην τελούνται οι ίδιες αυτές εκδηλώσεις ρωμαϊκά αλλά χριστιανικά, “interpretatio christiana”!
    Αυτές οι «χρήσεις» και πρακτικές αποτελούσαν μέρος της accommodatio, της συνέχισης και προσαρμογής των παγανιστικών στοιχείων του αναπτυγμένου ελληνορωμαϊκού πολιτισμού στη χριστιανική θρησκεία.
    Έτσι, δεν προκαλεί πλέον έκπληξη το κοινό σημείο στα λόγια όσων ρωτήσουμε για την αιτία που κάθε χρόνο αναβιώνει σταθερά το έθιμο των Κλαδαριών με την απάντηση: «για να ζεστάνουμε το Χριστό».
    Από το: "Το έθιμο των Κλαδαριών στη Σιάτιστα", Χρ. Τσανασίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε τις φιλοσοφίες, το μπλα μπλα και τις υψηλές αναλύσεις γιατί ότι και να πεις έξω θα πέσεις. Πάνε σε καμιά φωτιά, γλέντα, χόρεψε.Πιες κανένα κρασάκι, φάε καμιά φασολαδίτσα, να είσαι μέσα στο κλίμα.

      Διαγραφή

Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.