Κυριακή 11 Μαΐου 2014

Γιατί με τις Γέφυρες – Δράση

Του Χρήστου Αντωνίου

Ευρωσκεπτικιστές και λαϊκιστές θέλουν ένα καλύτερο χθες.
Εμείς οι φιλελεύθεροι θέλουμε ένα καλύτερο αύριο.
(Γκυ Φερχόφσταντ)

Γιορτάσαμε προχτές την Παρασκευή την Ημέρα της Ευρώπης, την ώρα που ένα φάντασμα ευρωσκεπτικισμού με περίσσιο λόγο λαϊκισμού πλανάται πάνω της, -για να παραφράσω μια φράση του Μαρξ-, με κίνδυνο αυτά που χτίστηκαν από όλους να χαθούν. Η χώρα μας μετά από 30 χρόνια ευρωενωσιακών διαδικασιών παρουσίασε την «ελληνική απόκλιση» και έθεσε εν αμφιβόλω και την ίδια την ευρωπαϊκή πορεία της. Φυσικά την ευθύνη για αυτό φέρουν, όσοι διαχειρίστηκαν την κατάσταση κατά τα χρόνια αυτά.
Σήμερα η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ή θα ενοποιηθεί περισσότερο και θα τραβήξει μπροστά ή θα παρακμάσει. Αυτό ελάχιστα φαίνεται να απασχολεί τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις, αφού μετέτρεψαν τις ευρωεκλογές σε εθνική αναμέτρηση. Από τους κυρίαρχους κανένας λόγος δεν γίνεται για το ρόλο, το μέλλον, αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Κύριο μέλημα τους είναι να αποσπάσουνε τις ψήφους των πολιτών με δέλεαρ ανθρώπους της Πόπ πολιτικής (άλλο φρούτο και αυτό), προτάσσοντας στα ψηφοδέλτιά τους ποδοσφαιριστές, τραγουδιστές και ηθοποιούς. Δηλαδή ανθρώπους άσχετους για να ασχοληθούν σχετικά με την Ευρώπη. Ή όπως είχε διαμηνύσει κάποτε ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, οι ευρωεκλογές είναι ευκαιρία να εξοστρακιστούν στις Βρυξέλες, οι ενοχλητικές φωνές των κομμάτων.
Είναι αποκαρδιωτικό να βλέπεις κόμματα που οδήγησαν τη χώρα στον γκρεμό, να μην έχουν στοιχειωδώς «συνέλθει» από τα λάθη τους και να ακολουθούν τις ίδιες τακτικές και προκλητικά να τις συνοδεύουν με άφθονο λαϊκισμό, αρκετά διλλήματα και επιπλέον εκβιασμούς. Λογικό δεν θα ήταν, να περιμένουμε να δείξουν έστω λίγη αυτογνωσία; Πολιτική ανωμαλία ονόμασε το φαινόμενο ο κ. Θόδωρος Σκυλακάκης πρόεδρος της Δράσης, που επισκέφτηκε και πρόσφατα την Φλώρινα. «… συνεχίζουν να κυβερνούν δύο κόμματα τα οποία ως συλλογικά μορφώματα ευθύνονται για την μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή που έχει υποστεί ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και που αποδεικνύουν καθημερινά με τη συμπεριφορά τους ότι –παρά την καταστροφή-δεν έχουν σε τίποτα αλλάξει». Αν τους ψηφίσουμε ουσιαστικά τους επιβραβεύουμε και τους ενθαρρύνουμε να πράξουν τα ίδια, γιατί όχι και χειρότερα. Μετά δικαιολογίες δεν θα υπάρχουν και για ότι συμβεί την ευθύνη θα έχουμε εμείς. Δηλαδή, όπως στρώσουμε, έτσι θα κοιμηθούμε.
Για λογικά σκεπτόμενους πολίτες υπάρχουν διέξοδοι. Να προτιμήσουμε ψηφοδέλτια με αξιόλογους ανθρώπους. Ένα εξαιρετικό ψηφοδέλτιο με νέους ανθρώπους είναι το ψηφοδέλτιο των Γεφυρών που είναι προϊόν συνεργασίας δύο κομμάτων: Δράσης και Δημιουργίας Ξανά. Όλοι τους ένας κι ένας ξεχωριστοί. Θα τιμήσω τις κυρίες: Αντιγόνη Λυμπεράκη, Μιράντα Ξαφά, Γεωργία Πανοπούλου, Μαρία Βασιλάκη, Ερμέλα Γιάννα. Η 26χρονη Ερμέλα καταθέτοντας τους προβληματισμός της επισημαίνει ότι ονειρεύεται ένα διαφορετικό αύριο όπου:
• Θέλω να μπορώ να πηγαίνω στην Ευρώπη σαν Ελληνίδα με ψηλά το κεφάλι.
• Θέλω η Ελλάδα να συμμετέχει ισότιμα στις αλλαγές και στη συζήτηση που θα γίνει στην Ευρώπη και να μην «ποντάρει» μονίμως σε αστερίσκους και εξαιρέσεις.
• Θέλω το πανεπιστήμιο που φοιτώ να μπορεί να σταθεί στην Ευρώπη. Θέλω να αισθάνομαι ότι συμμετέχω στην γνώση ισότιμα με κάθε άλλο Ευρωπαίο φοιτητή.
Δεν θέλω η Ελλάδα που θα μας παραδώσουν μετά το Μνημόνιο να μοιάζει με την ντροπή του 2009. Δεν θέλω να ξαναζήσει η γενιά μου τα ίδια χάλια με πριν.
Εντάχτηκα με ενθουσιασμό στη Δράση και είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το Φεβρουάριο 2014, γιατί δεν με ενδιαφέρουν οι καρέκλες ούτε η πολιτική σαν καριέρα. Και επειδή στη Δράση δεν υποτάσσουμε τη λογική στην πολιτική ορθότητα. Αλλά και γιατί δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα, το δικό μου και της γενιάς μου, μπορεί να λυθεί με διορισμό στο Δημόσιο.
Θα ήταν άδικο να μη μνημονεύσω εδώ και το ψηφοδέλτιο από το Ποτάμι, που και αυτό έχει εξαίρετους υποψηφίους. Θεωρώ ενθαρρυντικό ότι το 90% των θέσεων του Ποταμιού προϋπήρχε στο πρόγραμμα των Γεφυρών. Με δεδομένη τη συμπεριφορά του Ποταμιού στο θέμα του κ. Δήμου, που συμπεριφέρθηκε σαν κόμμα παλιάς κοπής, με γνώμονα το πολιτικό κόστος, είναι απόλυτα δικαιολογημένη η προτεραιότητα και η προτίμηση στις Γέφυρες-Δράση.
Κατά τον ιδρυτή της Δράσης κ Στέφανο Μάνο «το Ποτάμι μπορεί να χωρίζει τους ανθρώπους, όμως οι Γέφυρες τους ενώνουν».
Με ξεκάθαρες θέσεις για το ποια Ευρώπη θέλουμε, οι Γέφυρες (Δράση και Δημιουργία Ξανά) μιλούν για περισσότερη Ευρώπη. Υποστηρίζουν ανοικτά ως υποψήφιο για την προεδρίας της Ε.Ε τον εμπνευστή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και πρόεδρο της ALDE (φιλελεύθεροι) κ. Γκυ Φερχόφσταντ.
Οραματίζονται τη θέση της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια ως ισότιμη με τα άλλα μέλη και όχι αυτή του παρία και του ζητιάνου των δανεικών, όπως μας έχουν συνηθίσει μέχρι τώρα τα δυο κόμματα εξουσίας.
Πιστεύουν ότι είναι δική μας η ευθύνη και όχι των ευρωπαίων για να φτιάξουμε μια αξιοπρεπή και παραγωγική χώρα. Μόνο οι παραγωγικοί Έλληνες μπορούν να μας βγάλουν από την παγίδα στην οποία έχουμε πιαστεί. Τονίζουν ότι αυτό που προέχει τώρα είναι ένα Σοκ ισχυρής ανάπτυξης, που θα δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Θεωρώ τις προτάσεις τους υπεύθυνες και σοβαρές. Αν μάλιστα είχαμε την τύχη –τουλάχιστον από το 2004 που θυμάμαι- να παίρναμε σοβαρά υπόψη τις προτάσεις, από την αρθρογραφία των ιδρυτών της Δράσης (Μάρτιος 2009), πολλά ως χώρα ίσως να μην είχαμε περάσει. Ο Στέφανος Μάνος, ο Θάνος Βερέμης, ο Τάσος Αβραντίνης, ο Αντύπας Καρίπογλου και τόσοι ακόμη διέβλεπαν ότι η διαφθορά, ο λαϊκισμός, οι πελατειακές σχέσεις και ο δανεισμός θα οδηγούσαν στη χρεοκοπία. Ποιος δε θυμάται με συγκίνηση τον ακούραστο Στέφανο Μάνο να εξηγεί απλά και πρακτικά την κατάσταση και να προτείνει μέτρα, ώστε να αποφύγουμε τον γκρεμό; Δυστυχώς το πελατειακό κράτος με τα κομματικά του μαγαζιά είχε άλλες προτεραιότητες και αφού έσκασε το κανόνι της χρεοκοπίας, μετακύλησε το λογαριασμό και στους πολίτες που δεν έφταιγαν σε τίποτα και καταδίκασε δυο γενιές νέων στην ανεργία.
Οι εκλογές αποτελούν τη μοναδική ευκαιρία να στείλει ο λαός το μήνυμα για αλλαγή σκηνικού.
Οι ευκαιρίες έρχονται και παρέρχονται. Για την επόμενη ευκαιρία θα πρέπει να περιμένουμε το 2019, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Δράσης κ. Θόδωρο Σκυλακάκη.
Στις 25 Μαΐου θα δούμε αν ο κόσμος θα την εκμεταλλευτεί!

1 σχόλιο:

  1. Η Ξαφά, ο Μάνος, ο Σκυλακάκης, ο Βερέμης; Μα, αυτοί ήδη έχουν βάλει καί τα δυο τους τα βρομόχερα για να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Κι επικαλείσαι πάλι τον "ομοτράπεζό" τους Ανδριανόπουλο;
    Και τι διέβλεψαν όλοι αυτοί και σήμερα συγκινούμαστε που τα θυμόμαστε; Ότι η διαφθορά, ο λαϊκισμός, οι πελατειακές σχέσεις και ο δανεισμός θα οδηγούσαν στη χρεοκοπία; Μιλάμε για οικονομικοπολιτικές υπερδιάνοιες.
    Ορθή και η μνημόνευση του Ποταμιού από τη Γέφυρα. Δεν είναι οι εκλογές λόγος για να χαλάνε οι φιλίες. Ούτε η αγνωμοσύνη είναι σωστή. Πολύ άτυχα, όμως, αυτά τα παιδιά... Δεν τον ήξερε ο καημένος ο Θεοδωράκης τον Δήμου. Δεν ήξερε ποιος είναι και τι πρεσβεύει. Στο Ποτάμι τον έμαθε. Δεν ήξερε ότι, ο επί χρόνια συνεργάτης του "δυστυχισμένος Έλληνας", κάθε εθνική και θρησκευτική γιορτή "θυμάται" τα μισελληνικά και αντιχριστιανικά κόμπλεξ του. Δεν ανήκει στην ίδια "συνομοταξία" και ο ίδιος. Όπως και να ‘χει, σε αυτά τα θέματα εμείς προτιμάμε τη Δράση και τη Δημιουργία Ξανά, που ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για τον Δήμου, όταν ως υποψήφιος με τη Δράση "χάριζε" Μακεδονίες. Πάντως, με την υπόθεση Ποτάμι-Δήμου καί η ζημία εκεί που έπρεπε να γίνει έγινε καί τζάμπα διαφήμιση στο Ποτάμι έγινε καί "αποδείχθηκε" –τη στιγμή που όλα τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα πάνω του– ότι το Ποτάμι δεν είναι παίξε-γέλασε. Καθόλου άσχημα, καί για το Ποτάμι καί για τα κοινά αφεντικά και τους ευεργέτες τους που υπηρετούν ο Θεοδωράκης και ο Δήμου.
    Χρήστο, δεν ξέρω αν ανάμεσα σε όσους και όσες αναφέρεις υπάρχει κανένα αποπαίδι του μπαρμπα-Φώτη. Του "αντιστασιακού" και "ανανεωτή" κομμουνιστή Φώτη, που οι μεγαλύτεροι "άθλοι" του είναι να χριστεί "νόθο" του Μητσοτάκη και του Σαμαρά, των υπηρετών των τραπεζιτών και κάθε λογής ιμπεριαλιστών. Τι περιοδεύον τσίρκο είναι αυτοί ρε... "Πασούλες" μεταξύ τους παίζουν όλα τα οικόσιτα των εκτελεστικών οργάνων των Σιωνιστών και των ΝΑΖΙ (οι παλιοί, κρυφοί "έρωτες", που δεν έσβησαν ποτέ), με την ευγενική χορηγία τού δολαρίου, πλέον και του ευρώ.
    Αν τους ψηφίσουμε ουσιαστικά τους επιβραβεύουμε και τους ενθαρρύνουμε να πράξουν τα ίδια, γιατί όχι και χειρότερα. Μετά δικαιολογίες δεν θα υπάρχουν και για ό,τι συμβεί την ευθύνη θα έχουμε εμείς. Δηλαδή, όπως στρώσουμε, έτσι θα κοιμηθούμε.
    Διογένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.