2ο Μηχανογραφικό για τους συμμετέχοντες στις πανελλαδικές 2016

της Μαρίας Μπιλιώνη,

Συμβούλου Εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

www.tangramedu.net

Όλοι οι Έλληνες μαθητές που συμμετείχαν στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις εξεταζόμενοι με το νέο αλλά και το παλαιό σύστημα όπως και οι όσοι εξετάστηκαν τις δύο προηγούμενες χρονιές (2015 και 2014) έχουν το δικαίωμα να συμπληρώσουν και ένα δεύτερο μηχανογραφικό δελτίο για τα δημόσια πανεπιστήμια της Κύπρου.

Στην Κύπρο υπάρχουν δύο δημόσια πανεπιστήμια: το Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λευκωσία και το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λεμεσό. Στο Πανεπιστήμιο Κύπρου υπάρχουν 8 σχολές: η Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών, η Σχολή Θετικών και Εφαρμοσμένων Επιστημών, η Σχολή Κοινωνικών Επιστημών και Επιστημών Αγωγής, η Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, η Πολυτεχνική Σχολή, η Φιλοσοφική Σχολή, η Σχολή Μεταπτυχιακών Σπουδών και η Ιατρική Σχολή. Το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει τις ακόλουθες 6 Σχολές: Σχολή Γεωτεχνικών Επιστημών και Διαχείρισης του Περιβάλλοντος, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, Σχολή Επικοινωνίας και Μέσων Ενημέρωσης, Σχολή Επιστημών Υγείας, Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, Σχολή Μηχανικής και Τεχνολογίας.

Το μηχανογραφικό της Κύπρου περιλαμβάνει τα τμήματα μοιρασμένα σε 5 επιστημονικά πεδία, θεματικά αντίστοιχα με το ελληνικό μηχανογραφικό. Για την εισαγωγή στα πανεπιστημιακά τμήματα της Κύπρου λαμβάνεται υπόψη ο Γενικός Βαθμός Πρόσβασης που έχει ο έλληνας φοιτητής στη βεβαίωση πρόσβασης που παίρνει από το σχολείο του και όχι τα μόρια εισαγωγής των πανελλαδικών εξετάσεων. Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι βάσεις των τμημάτων της Κύπρου είναι, συνήθως, χαμηλότερες από τις αντίστοιχες των τμημάτων της Κύπρου. Όλοι όσοι ενδιαφέρεστε για σπουδές στην κοντινή μας Κύπρο πρέπει να εκτυπώσετε, να συμπληρώσετε και να στείλετε ταχυδρομικά την αίτηση εισδοχής μαζί με το βαθμό πρόσβασης το διάστημα 1-22 Ιουλίου 2016. Την αίτηση μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: http://ucyweb.ucy.ac.cy/fmweb/el/announcements. Τα αποτελέσματα για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια βγαίνουν στις αρχές Αυγούστου, οπότε και οι υπεύθυνοι των πανεπιστημίων ενημερώνουν τους επιτυχόντες και τους ρωτούν εάν αποδέχονται τη θέση τους. Ο υποψήφιος έχει το δικαίωμα να αποδεχτεί τη θέση και να προχωρήσει τη διαδικασία εγγραφής στο τμήμα αλλά και να την αρνηθεί χωρίς καμιά επίπτωση. Οι σπουδές στα τμήματα των δύο δημοσιών πανεπιστημίων είναι δωρεάν και παράλληλα υπάρχουν παροχές των πανεπιστημίων που διευκολύνουν στους ελλαδίτες φοιτητές στη διαμονή και διαβίωσή τους κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στην Κύπρο. Ενδεικτικά αναφέρω τις ετήσιες υποτροφίες και τα κουπόνια σίτισης, για όσους πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται από το νόμο. Τα πτυχία που λαμβάνονται από τα δημόσια πανεπιστήμια της Κύπρου (καθώς η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) αναγνωρίζονται απευθείας στην Ελλάδα μέσα από τη διαδικασία του Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.

Διαβάστε περισσότερα...

Η παρουσία του Δημάρχου!

Κάπου κάποτε σε μια μικρή ακριτική πόλη ζούσε μια «ομάδα» πολιτικών αιρετών και διορισμένων.
Σε αυτή την πόλη οι εκδηλώσεις ήταν συχνό φαινόμενο μικρές και μεγάλες λάμβαναν χώρα πυκνά συχνά, οι περισσότεροι πολιτικοί δεν έχαναν την ευκαιρία να παραβρεθούν σε κάθε μα κάθε εκδήλωση, κορδωμένοι και με περίσσια περηφάνια εμφανίζονταν τακτικά πάντα στην πρώτη γραμμή επιδιώκοντας να στρέφουν τα φώτα της δημοσιότητας ο κάθε ένας ξεχωριστά στο πρόσωπα του, μόνο ένας εμφανιζόταν σπάνια… δάσκαλος της πολιτικής! «επέλεγε» αυστηρά που και πότε θα πάει, πόσα και τι θα πει!
Έτσι πέρναγαν τα χρόνια και οι πυκνές συχνές εμφανίζεις των πολιτικών δεν είχαν τέλος έπαιρναν τον λόγο από το βήμα εκφωνώντας «βαρύγδουπες» ομιλίες, έδιναν υποσχέσεις και χειραψίες, αγκαλιές και χαμόγελα σε μικρούς και μεγάλους.
Κάποια στιγμή προγραμματίστηκε μια μεγάλη εκδήλωση μια εκδήλωση μεγάλης σημασίας για τα συμφέροντα της πόλης, κόσμος πολύς έσπευσε να παρευρεθεί στο μείζον γεγονός, φώτα λάμψη ομιλίες δεκάδες πολιτικοί όλα ήταν τέλια όλα πήγαν θαυμάσια εκείνη την ημέρα.
Την επομένη το πρωί λίγοι θυμόταν την σημασία της εκδήλωσης…όλοι όμως θυμόταν την παρουσία του Δημάρχου!

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος.
Εκδότης ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
τ. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Λόγια καρδιάς

Το 1995 παρακολουθούσα μαθήματα AUTOCAD με καθηγητή τον Βασίλη Κορδόνια. Σε μια συνάντησή μας αναφέρθηκε στην πόλη της Κοπεγχάγης την οποία είχε επισκεφτεί πρόσφατα. Η αίσθηση που του άφησε αυτή η πόλη ήταν ότι κατοικείται μόνο από ΑΜΕΑ μια και σε κάθε του βήμα συναντούσε άτομα με κινητικά προβλήματα. Εκείνη την περίοδο, επειδή το γεγονός αυτό δεν με ενδιέφερε, δεν έδωσα καμία σημασία, αδιαφόρησα.

Δύο χρόνια αργότερα μπήκα στο τεχνητό νεφρό και νοσηλεύτηκα στο ΑΧΕΠΑ. Διαπίστωσα πολλά και σοβαρά προβλήματα: ο χώρος του νοσοκομείου δεν ήταν «φιλικός» για άτομα με κινητικά προβλήματα, δεν υπήρχαν οι κατάλληλες τουαλέτες, μεγάλη έλλειψη αναπηρικών αμαξιδίων και τραυματιοφορέων, οι ράμπες δεν είχαν σωστή κλίση... Εμένα προσωπικά με ενοχλούσε το τούνελ που υποχρεωνόμουν να περάσω κάθε φορά που έκανα αιμοκάθαρση. Ατυχώς μαθαίνω ότι μέχρι και σήμερα τίποτε δεν έχει αλλάξει, τα προβλήματα που ταλάνιζαν εμένα πριν δεκαεννιά χρόνια, ταλανίζουν τους σημερινούς ασθενείς.

Το 1998 έκανα διακοπές στο Βερολίνο. Έβλεπα στους δρόμους ΑΜΕΑ, άλλοι με συνοδό και άλλοι μόνοι τους. Είχαν πρόσβαση να πάνε σε όποιο μαγαζί ήθελαν, να πιούν τον καφέ τους, να ανέβουν στα αστικά, να συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή του τόπου τους, να μην αισθάνονται αποκλεισμένοι. Ένιωθα ότι ζούσα σε παραμύθι και αισθάνθηκα ζήλια για τους κατοίκους της πόλης που είχαν τόσα προνόμια μια και στην Ελλάδα τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά.

Στην πατρίδα μας -θεωρητικά- η νομοθεσία για τα ΑΜΕΑ είναι πλήρης και εναρμονισμένη με τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει.
▪ Ποιοι σέβονται τις θέσεις στάθμευσης για τα ΑΜΕΑ, τις διαβάσεις, τη σήμανση στα πεζοδρόμια για τους τυφλούς;
▪ Ποιος χώρος συνάθροισης έχει τουαλέτα για ΑΜΕΑ;
▪ Ράμπες υπάρχουν, αλλά η κλίση που έχουν είναι τόσο μεγάλη ώστε δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
▪ Στα αστικά δεν είναι κατάλληλα διαμορφωμένη η είσοδος για να εισέλθει άτομο με ειδικές ανάγκες. Υπάρχουν μόνο λίγα ΛΕΥΚΑ ΤΑΞΙ σε Αθήνα και Θεσ/νίκη.
▪ Οι περισσότερες υπηρεσίες δεν έχουν σκάλα για ΑΜΕΑ. Υπάρχουν ακόμη κι αυτές που δεν έχουν ούτε ασανσέρ.

Η κατάσταση είναι τραγική. Νομίζω ότι πρέπει να ωριμάσουμε σαν κοινωνία για να εφαρμοστούν οι υπάρχοντες νόμοι και το δικαίωμα των ατόμων με ειδικές ανάγκες να έχουν κοινωνική ζωή και να μην είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους. Από την άλλη οι υποχρεώσεις της πολιτείας δεν πρέπει να τελειώνουν με ένα επίδομα.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ - ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ σκύψτε πάνω από τα προβλήματα, εφαρμόστε τους νόμους, μην αδιαφορείτε, γιατί όλοι έχουμε δικαίωμα στην κοινωνία, στο αύριο, στο μέλλον.
Απευθύνομαι προς όλους όσους έχουν εξουσία και αρμοδιότητα στην εφαρμογή των ψηφισμένων νόμων.

Ηλιάδης Παύλος
αιμοκαθαρόμενος

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ρόλος του οργανωμένου φροντιστηρίου και το χρέος της πολιτείας

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων Αποτελεσματικής Συμπληρωματικής εκπαίδευσης, παρεχόμενης μέσα από το θεσμό του ελληνικού φροντιστηρίου, δέον είναι να επισημανθεί και να καταδειχθεί ο πολυδιάστατος ρόλος του και η αναγκαιότητα της ύπαρξης του οργανωμένου φροντιστηρίου στα πλαίσια λειτουργίας της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.

Στόχος του θεσμού του οργανωμένου φροντιστηρίου είναι να ενισχύσει μαθησιακά τους μαθητές μέσω της παρακολούθησης μαθημάτων σε ώρες διαφορετικές απ αυτές που αναπτύσσεται το ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου, με απώτερο στόχο να αποφύγουν την αποτυχία να μην εγκαταλείψουν πρόωρα το σχολείο με μειωμένα προσόντα ,με ενδεχόμενο, στην περίπτωση αυτή, να οδηγηθούν σε αποκλεισμό απ την αγορά εργασίας, αλλά και να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόσβασής τους στην αγορά εργασίας.

Χρειάζεται εδώ να επισημανθεί ότι ο ρόλος του φροντιστηρίου ήταν, είναι και θα είναι ενισχυτικός και συμπληρωματικός .Η εργασία του φροντιστηρίου εστιάζει στη συμπλήρωση της μαθησιακής υποδομής, στη μαθησιακή ιδιαιτερότητα, στην ενεργοποίηση ενδιάθετων δυνάμεων του μαθητή για την υλοποίηση ιδιαίτερων προσωπικών στόχων.

Καταδεικνύεται λοιπόν απ όλα αυτά ότι το νόμιμο φροντιστήριο έχει σαφή κοινωνικό χαρακτήρα και βαθύτατες πολιτικές-κοινωνικές-οικονομικές καταβολές, σα αντίθεση βέβαια με το ‘παράνομο’ ιδιαίτερο που αποτελεί ‘προνόμιο’ αποκλειστικά των ‘εχόντων’ και των ανώτερων κοινωνικά στρωμάτων. στερώντας από την πολιτεία τεράστια έσοδα από την είσπραξη φόρων, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό σε περίοδο οικονομικής κρίσης, όπως η σημερινή.

Στις οικογένειες με μεσαίο εισόδημα, συνεπώς, το φροντιστήριο αποκτά υπεροχή και ‘αγκαλιάζεται’ με θέρμη. Οι φροντιστές με τη σειρά τους σκύβουν με στοργή και ικανοποιούν τις ανάγκες των μαθητών τους όχι μόνο σε στενό γνωσσιολογικό επίπεδο, αλλά και σε πολλά άλλα επίπεδα, όπως η συμπλήρωση μηχανογραφικού δελτίου, ο σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός κτλ.

Είναι χρέος, λοιπόν, της πολιτείας να προστατεύσει τους νόμιμους εκπαιδευτικούς από κάθε παράνομη δραστηριότητα που τους βλάπτει και να στηρίξει αυτόν τον εκπαιδευτικό οργανισμό που στοιχειοθετεί εμφανή εκπαιδευτική αξία με ευδιάκριτο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα ενώ ταυτόχρονα ωφελεί την κοινωνία αμβλύνοντας τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες βοηθώντας τις ασθενέστερες τάξεις, ώστε να σπουδάσουν τα παιδιά τους ενισχύοντας έτσι τη συνοχή του κοινωνικού ιστού.

Αξιολογώντας ,άλλωστε, αυτήν την πολυσύνθετη προσφορά του ελληνικού φροντιστηρίου ο Ευάγγελος Παπανούτσος τον Ιανουάριο του 1973 δήλωνε στην εφημερίδα «τα ΝΕΑ»τα εξής<Η δικαιοσύνη απαιτεί να αναγνωρίσουμε ότι τα φροντιστήρια όχι μόνο βοήθησαν και βοηθούν τα παιδιά μας να ανεβούν τις σκάλες του πανεπιστημίου, αλλά και το ίδιο το πανεπιστήμιο το βοήθησαν και το βοηθούν να διατηρήσει σε καποιο επίπεδο τις σπουδές του».

Λάζαρος Σαββίδης
Φροντιστήριο "Θεωρητικό"

Διαβάστε περισσότερα...

Πανελλαδικές τέλος: «Φτου ξελευθερία!!!» - Καιρός για αναστοχασμό

της Μαρίας Μπιλιώνη,

Συμβούλου Εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

www.tangramedu.net

Τώρα που οι πανελλαδικές εξετάσεις αποτελούν πια παρελθόν για την πλειοψηφία των υποψηφίων (υπολείπεται η εξέταση των ειδικών μαθημάτων) νιώθουν όλοι, υποψήφιοι και γονείς, πιο ανάλαφροι. Σαν να ‘χει φύγει ένα βαρίδιο από πάνω μας, σαν να πέρασε και αυτό το «μαρτύριο» και έχει πια έρθει ο καιρός για ξεκούραση, ύπνο, χαλάρωση, ηρεμία, διασκέδαση αλλά και… αναστοχασμό.
Τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων -όποια και εάν είναι αυτά- θα σηματοδοτήσουν και το τυπικό τέλος αυτής της κοπιαστικής δοκιμασίας. Όμως, επειδή και αυτή η δοκιμασία είναι μία από τις πολλές που πρόκειται να συναντήσουν οι μαθητές στην πορεία της ενήλικης ζωής τους, ωφέλιμο είναι να ωθήσουμε τα παιδιά που πήραν μέρος στις φετινές εξετάσεις να αναλογιστούν πάνω σε αυτές.
Οι πανελλαδικές είναι μία καλή ευκαιρία να τεστάρουν οι μαθητές τους εαυτούς τους. Είναι μια ευκαιρία να διαπιστώσουν οι ίδιοι πώς λειτουργούν σε συνθήκες πίεσης, ποιες είναι οι αντοχές και τα όριά τους. Μπορούμε, λοιπόν, να γίνουμε πιο καλοί γνώστες του εαυτού μας, να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στη σκέψη μας, εάν ασχοληθούμε με τις πανελλαδικές όχι εστιάζοντας στο αποτέλεσμα αλλά εάν μείνουμε στη διαδικασία όλης αυτής της προσπάθειας. Με άλλα λόγια, εξετάζω την όλη διαδικασία, συνειδητοποιώ τι συνέβη και προχωρώ μπροστά. Αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις ερωτήσεις που χρήσιμο είναι να απαντήσει ο κάθε υποψήφιος:
• Κρίνω επιτυχημένη την προσπάθειά μου (επιτυχία με την έννοια του αποδίδω όσο μπορώ);
• Μπόρεσα να καταλαγιάσω το άγχος μου, καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς αλλά και της περιόδου που έδινα εξετάσεις;
Αν ναι, τι ήταν αυτό που με βοήθησε; Αν όχι, πώς θα μπορέσω να διαχειριστώ το άγχος μου;
• Τι ήταν αυτό που με δυσκόλεψε στο διάβασμα, στη διαδικασία των εξετάσεων;
Πώς το αντιμετώπισα;
• Ποια χαρακτηριστικά μου με βοήθησαν στη συμμετοχή μου στις πανελλαδικές;
• Ποιες δεξιότητες απέκτησα/ανέπτυξα κατά τη διάρκεια των εξετάσεων;
• Ποιοι ήταν οι άνθρωποι/συνθήκες που με βοήθησαν σε αυτή τη δύσκολη περίοδο;
Ο αναστοχασμός, λοιπόν, πάνω στη διαδικασία του διαβάσματος γίνεται εποικοδομικός, εάν αντιμετωπίσουμε την εμπειρία των πανελληνίων ως έναν από τους δύσκολους αγώνες της ζωής μας, έναν αγώνα που μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε στρατηγικές για να αντιμετωπίσουμε τα σκαμπανεβάσματα της ζωής. Άλλωστε, οι πανελλαδικές είναι απλά κάποιες εξετάσεις. Δεν κρίνουν ούτε τη ζωή ούτε το μέλλον του νέου!

Διαβάστε περισσότερα...

Το ημερολόγιο μιας πτήσης!

Κάποτε συνταξίδευαν από την επαρχία προς την Αθήνα ένας βουλευτής με έναν πολίτη, ο βουλευτής καθ΄ όλη την διάρκεια της πτήσης ήταν απασχολημένος με το smartphone.
Ο πολίτης υπομονετικά περίμενε την στιγμή που θα το κλείσει έτσι θα του δινόταν η ευκαιρία να ανταλλάξει μερικές απόψεις, μάταια όμως η πτήση κόντευε να φτάσει στο τέλος και ο βουλευτής συνέχιζε να είναι προσηλωμένος με θρησκευτική ευλάβεια στο smartphone.
Μην μπορώντας να αντέξει άλλο ο πολίτης αποφάσισε να του δώσει ένα καλό μάθημα, έγειρε το κεφάλι του προς τα δεξιά και του είπε:
Κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο και πετάμε χαμηλά θα μπορούσες όλη αυτή την ώρα να θαυμάζεις το υπέροχο τοπίο που απεικονίζεται κάτω στην γη, εσύ αντίθετα απορροφήθηκες στο «μηχανάκι» σου.
Ο βουλευτής ούτε καν πήρα τα μάτια του από το smartphone, απλά του απάντησε ψυχρά:
Αυτό που αποκαλείς μηχανάκι είναι απαραίτητο για εμένα όσο και τα ρούχα μου, από εδώ μπορώ να επικοινωνώ να ενημερωθώ και να βρω ότι θέλω.
Ο πολίτης πανέξυπνος κατάφερε να κάνει την αρχή και να τον οδηγήσει εκεί που ήθελε με χαμηλή σταθερή φωνή του λέει:
Μπορούμε να βάλουμε ένα στοίχημα, άπλωσε το χέρι του και έδειξε στον βουλευτή ένα χαρτονόμισμα των διακοσίων ευρώ! αυτό θα είναι δικό σου αν μπορείς να απαντήσεις σε μια ερώτηση, θα σου δώσω τον χρόνο να ψάξεις σε αυτό που κρατάς μέχρι το τέλος της πτήσης.
Ο βουλευτής γεμάτος αυτοπεποίθηση δέχτηκε αμέσως το στοίχημα χωρίς κανένα δισταγμό.
«Τι είναι αυτό που όταν γεννιέται δεν έχει ωριμότητα, όταν μεγαλώνει την αποκτά και όταν γερνά μετανιώνει για τις επιλογές του», είπε ο πολίτης.
Ο βουλευτής ευθείς έδωσε τις λέξεις κλειδιά και αυτόματα εμφανίστηκαν τα αποτελέσματα ο ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ ήταν η απάντηση… τότε κοίταξε τον πολίτη στα μάτια με ντροπή και του είπε:
Έχασα δεν μπορώ να σου πω την απάντηση, αμέσως μετά έκλεισε το smartphone γεμάτος ενοχές ντροπή αλλά και αποφασισμένος να αλλάξει την τακτική του… μαθαίνεις περισσότερα από τους ανθρώπους παρά από τα μηχανάκια ψιθύρισε!

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος.
Εκδότης ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
τ. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Φράγμα Τριανταφυλλιάς

του Γιάννη Στρατάκη

π. Νομάρχη

Δεν έχει σημασία αν ήταν εγκαίνια ή τελετή παράδοσης του έργου ή κάτι ενδιάμεσο. Απλά έδωσε τροφή για σχολιασμό στην κοινή γνώμη και για μία ακόμη φορά μετάθεση του ενδιαφέροντος σε μικρότερης σημασίας λεπτομέρειες ή κουτσομπολιά.

Σημαντικό, αλλά δευτερεύον επίσης για το ποιοί συμβάλλουν στην υλοποίηση ενός έργου. Συνήθως δεν είναι ένας και η περίοδος ολοκλήρωσης ενός έργου κρατά πάνω από μία θητεία.

Η μνήμη απλά συμβάλλει στην ωρίμανση του εκλογικού σώματος, βοηθά στις μελλοντικές του επιλογές αλλά και η αναγνώριση αποτελεί τιμή κυρίως γι’ αυτούς που εμπνεύστηκαν και προετοίμασαν την υλοποίησή του. Έτσι γράφεται αντικειμενικά η ιστορία.

Για το φράγμα Τριανταφυλλιάς ο λόγος με την ολοκλήρωση του οποίου ,τα προς άρδευση αποθέματα νερού στο Νομό σήμερα είναι (εκτός των λιμνών):
1. Ταμιευτήρας Κολχικής 1.210.000 κ.μ.
2. Ταμιευτήρας παρορίου 1.500.000 κ.μ.
3. Φράγμα Τριανταφυλλιάς 5.000.000 κ.μ.
4. Ανάχωμα Χειμαδείτιδας 4.000.000 κ.μ.
5. Δικαιώματα φράγματος Παπαδιάς 1.500.000 κ.μ.
ΣΥΝΟΛΟ 13.000.000 κ.μ. περίπου

Μέχρι εδώ όλα καλά. Ποιος όμως πρέπει να απολογηθεί γιατί 10 χρόνια τώρα δεν έγινε ούτε ένας αναδασμός, ενώ ακυρώθηκαν άλλοι που ήταν σε εξέλιξη; Οι αναδασμοί είναι απαραίτητοι για να μελετηθούν και να κατασκευαστούν τα αρδευτικά. Ενώ σε άλλα αγροκτήματα που ολοκληρώθηκαν οι αναδασμοί δεν έγινε καμία μελέτη αρδευτικού μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει ούτε ένα στρέμμα αγρού έτοιμο προς άρδευση. Ακόμη και την κατασκευή ενός αγωγού 300 μ. ,σύνδεσης του φράγματος Παπαδιάς με το υπάρχον αρδευτικό Αχλάδας-Μελίτης- Νεοχωρακίου, δεν καταφέραμε εδώ και χρόνια.

Αντί λοιπόν εκδηλώσεων με οσμή παλαιοκομματικών πρακτικών του παρελθόντος που γελοιοποιούν στην σημερινή Πολιτική-Οικονομική συγκυρία το πολιτικό μας σύστημα, να απολογηθούμε για το μερίδιο ευθύνης του καθένα μας (όσο αναλογεί) και να δεσμευτούν αυτοί που είναι αρμόδιοι για την αξιοποίηση του μεγάλου αυτού υδατικού δυναμικού, που η χρησιμότητα του περιορίζεται κυρίως στην απόλαυση των ερασιτεχνών ψαράδων.

Υ.Γ.: Για την αύξηση της επισκεψιμότητας στην πανέμορφη Τριανταφυλλιά, δυστυχώς λείπουν 4 χιλ. περίπου ασφαλτόδρομου που δεν προβλέφθηκαν στο έργο κατασκευής του φράγματος.

Διαβάστε περισσότερα...

Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην επιβράβευσε τα μέτρα των 7.500 σελίδων που πήρε η Βουλή των Ελλήνων, αλλά βράβευσε τους Έλληνες στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς

Ο παραδοσιακός νερόμυλος του Αγίου Γερμανού τιμήθηκε με το Grand Prix των Ευρωπαϊκών Βραβείων Πολιτιστικής Κληρονομιάς Κατηγορία Αποκατάσταση

▪ Παραδοσιακός Νερόμυλος στον Αγ. Γερμανό Πρεσπών, Ελλάδα
▪ Το Μονοπάτι του Βασιλιά στο φαράγγι El Chorro, Μάλαγα, Ισπανία
▪ Ο Γοτθικός Πύργος του Wimpole Hall στο Wimpole, Cambridgeshire, Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι νικητές των βραβείων της Ε.Ε. για την Πολιτιστική Κληρονομιά/ Βραβεία Europa Nostra, η υψηλότερη Ευρωπαϊκή διάκριση στον τομέα της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τιμήθηκαν κατά την διάρκεια μίας ιδιαιτέρως σημαντικής εκδήλωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Zarzuela της Μαδρίτης.

Πρόγονοί μας κάτοικοι του χωριού Άγιος Γερμανός Φλώρινας έφτιαξαν τον βραβευμένο νερόμυλο γύρω στο 1930. Τον δούλεψαν μέχρι το 1949 χρονιά που τέλειωσε ο εμφύλιος. Την χρονιά εκείνη ξεκληρίστηκαν μαζί με την πλειοψηφία των κατοίκων του Αγίου Γερμανού.

Οι τότε κυβερνήσεις της πολύπαθης χώρας μας κατάφεραν να κάνουν στους προγόνους που μας άφησαν την πολιτιστική κληρονομιά τα παρακάτω:
1. Να τους διαγράψουν από τα Δημοτολόγια των χωριών τους. Μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο που διατηρείται μέχρι της μέρες μας. Ο Άγιος Γερμανός και το Ανταρτικό σαν μεγαλύτερα χωριά αριθμούν εκατοντάδες διαγραμμένους. Γι αυτούς τους ανθρώπους μοναδικούς στην ανθρωπότητα δεν υπάρχει τόπος γέννησής τους.
2. Να τους χαρακτηρίσουν «φυγάδες» και να δημεύσουν την περιουσία τους.
3. Να πεθάνουν οι περισσότεροι χωρίς να δουν ούτε για μια φορά το σπίτι που γεννήθηκαν, τα χωράφια που έχυσαν τον ιδρώτα τους, και την κληρονομιά τους υλική και πνευματική, βραβευμένη μάλιστα σήμερα με Ευρωπαϊκά βραβεία.
4. Οι διωγμένοι, κατατρεγμένοι, απόκληροι θύματα του εμφύλιου της περιοχής Πρεσπών και Κορεστείων, περιοχής όπου έζησε πιο έντονα την φρίκη του, να θεωρούνται εχθροί του τόπου που γεννήθηκαν και αγάπησαν, μέχρι σήμερα.

http://www.cnn.gr/travel/protaseis/story/33579/prespes-o-paradosiakos-neromylos-apespase-to-vraveio-europa-nostra-2016

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΠΥΡΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Οσφυαλγία…

Του ρευματολόγου
Μιχαήλ Μίγκου,

υπ. Διδάκτωρ Ιατρικής
του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Η οσφυαλγία είναι ο πόνος που εμφανίζεται στη περιοχή της «μέσης» δηλαδή στο σημείο που ορίζεται κάτω από το θωρακικό κλωβό και πάνω από τους γλουτούς. Η οσφυαλγία είναι το δεύτερο σε συχνότητα πρόβλημα υγείας στο πληθυσμό μετά το κοινό κρυολόγημα. Οι μελέτες αναφέρουν 60% έως 80% πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος οσφυαλγία κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η οσφυαλγία πολλές φορές συνοδεύεται από ισχιαλγία δηλαδή αντανάκλαση το πόνου στο πόδι κατά μήκος του μηρού, της κνήμης έως και τα δάκτυλα.

Αναλόγως του χρονικού διαστήματος που μας ταλαιπωρεί η οσφυαλγία διακρίνουμε:
1. Την οξεία οσφυαλγία η οποία έχει διάρκεια έως 6 εβδομάδες και αποτελεί περίπου το 85% των περιπτώσεων
2. Την υποξεία οσφυαλγία που διαρκεί από 6 έως 12 εβδομάδες και αποτελεί περίπου το 10% των περιπτώσεων
3. Την χρόνια οσφυαλγία με διάρκεια πλέον των 12 εβδομάδων και συνήθως αυτοί είναι οι ασθενείς που αναφέρουν ότι έχουν πρόβλημα με την μέση τους περιστασιακά στη πορεία της ζωής τους.

Αυτό που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν είναι ότι υπάρχουν 2 μορφές οσφυαλγίας η διάκριση των οποίων έχει πολύ μεγάλη σημασία για την πορεία της υγείας του κάθε ενός από εμάς. Έτσι λοιπόν διακρίνονται οι:
Α. Μηχανικού τύπου οσφυαλγία η οποία είναι η συχνότερη μορφή και οφείλεται κατά κύριο λόγο σε τραύματα και κακώσεις της σπονδυλικής στήλης, μυϊκές βλάβες, δισκοκήλη, σπονδυλολίσθηση κ.α.
Το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του τύπου οσφυαλγίας είναι ότι ο πόνος εμφανίζεται με την κίνηση και την κούραση και βελτιώνεται με την κατάκλιση δηλαδή την ξεκούραση.
Β. φλεγμονώδους τύπου οσφυαλγία είναι λιγότερο συχνή μορφή αλλά έχει τεράστια σημασία η διάγνωσή της καθώς οι αιτίες πίσω από αυτού του τύπου οσφυαλγία είναι σοβαρές και μπορούν εάν δεν αντιμετωπιστούν νωρίς να οδηγήσουν σε αγκύλωση της σπονδυλικής στήλης και αναπηρίες. Αυτού του τύπου η οσφυαλγία εμφανίζεται κυρίως σε μικρότερες ηλικίες. Παθήσεις που εμφανίζονται με αυτού του τύπου οσφυαλγία είναι οι οροαρνητικές σπονδυλοαρθροπάθειες όπως είναι η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, η ψωριασική σπονδυλοαρθροπάθεια, η οποία εμφανίζεται σε ασθενείς με ψωρίαση, η εντεροπαθητική σπονδυλοαρθροπάθεια την οποία συναντάμε σε ασθενείς με νόσο του Crohn, ελκώδη κολίτιδα κ.α. Η συγκεκριμένη μορφή χαρακτηρίζεται από πόνο ο οποίος εμφανίζεται το πρωί αμέσως μετά την έγερση από το κρεβάτι και βελτιώνεται κατά την διάρκεια της ημέρας με την κίνηση και την εργασία. Συνήθως ο πόνος είναι έντονος, μπορεί να επεκτείνεται στους γλουτούς αλλά ποτέ κάτω από τα γόνατα και περιορίζει την κίνηση στις απλές καθημερινές δραστηριότητες.

Τα δυο διαφορετικά είδη οσφυαλγίας τα οποία προαναφέρθηκαν θα πρέπει απαραιτήτως να διερευνηθούν από ειδικό ρευματολόγο γιατί αποτελούν δυο καταστάσεις με διαφορετική αιτιολογία και τελείως διαφορετική αντιμετώπιση. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η φλεγμονώδους τύπου οσφυαλγία αποτελεί ιδιαίτερα σοβαρή κατάσταση η οποία πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα καθώς μπορεί να προσβάλει και άλλα όργανα όπως τα μάτια, το έντερο, σπανιότερα τους πνεύμονες κ.α.

Διαβάστε περισσότερα...

Μεταπτυχιακά για ποικίλες επαγγελματικές διαδρομές

της Μαρίας Μπιλιώνη,

Συμβούλου Εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

www.tangramedu.net

Μπορεί ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός, ένας φυσικός ή ένας γυμναστής να εργαστεί στον τομέα της υγείας, ένας πτυχιούχος αγγλικής φιλολογίας να αποκατασταθεί επαγγελματικά στο χώρο του τουρισμού, ένας νομικός στον κλάδο της ναυτιλίας;

Καταφατική είναι η απάντηση. Έχουν πια παρέλθει ανεπιστρεπτί οι καιροί όπου η επαγγελματική σταδιοδρομία περιοριζόταν στον επιστημονικό χώρο των βασικών σπουδών του καθένα. Σήμερα, η επαγγελματική ενασχόληση σε εναλλακτικές καριέρες συντελείται με τη βοήθεια ενός εξειδικευμένου μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών. Δείτε πώς μπορεί να συμβεί αυτό μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα:

-Πτυχιούχος αγγλικής φιλολογίας μπορεί να στραφεί στον τουρισμό με ένα MBA και να διεκδικήσει μία θέση εργασίας σε μια τουριστική επιχείρηση.

-Ένας νομικός μπορεί με ένα μεταπτυχιακό στα Ναυτιλιακά να εργαστεί με πολύ καλές προοπτικές σε ναυτιλιακές εταιρίες.

- Με βασικό πτυχίο αυτό του τμήματος Φυσικής ο δρόμος για τον κλάδο της υγείας ανοίγει με ένα μεταπτυχιακό στην Ιατρική Φυσική/ Ακτινοφυσική, ενώ με ένα μεταπτυχιακό στη Φυσική του Περιβάλλοντος μπορεί να διεκδικήσει θέση Μετεωρολόγου.

- Ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός με μεταπτυχιακό στην Ιατρική Πληροφορική μπορεί να εργαστεί σε εταιρίες ιατρικών μηχανημάτων.

-Ο χημικός που θα ειδικευτεί στον Έλεγχο Τροφίμων με τις αντίστοιχες μεταπτυχιακές σπουδές μπορεί να λάβει μία θέση εργασίας σε εταιρίες τροφίμων.

-Ο απόφοιτος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) μπορεί να εισέλθει επαγγελματικά στο χώρο της υγείας και ειδικότερα της φροντίδας του ανθρώπου με ένα μεταπτυχιακό στην Κινησιοθεραπεία.

Μέσα από αυτά τα ενδεικτικά παραδείγματα γίνεται αντιληπτό ότι η επαγγελματική ενασχόληση σε κλάδο διαφορετικό από τον προφανή είναι πια μία πρακτική που μπορεί να εξασφαλίσει μεγαλύτερες πιθανότητες στον κάθε πτυχιούχο για ένταξη στην αγορά εργασίας. Είναι στο χέρι του καθένα να διαμορφώσει μία επιλογή που θα συνδυάζει ενδιαφέροντα, γνώση και προοπτική.

Διαβάστε περισσότερα...

O ρόλος των λαϊκών στην εκκλησία και η «Αγία και Μεγάλη» Σύνοδος

Είναι γνωστή η εικόνα που τίθεται στους ναούς προς προσκύνηση, την ημέρα της Μεσοπεντηκοστής: ο Κύριος δωδεκαετής στο Ναό. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς εξιστορεί: «Και επήγαιναν οι γονείς του κάθε έτος εις την Ιερουσαλήμ, δια την εορτήν του Πάσχα. Και όταν το παιδίον έγινε δώδεκα ετών, ανέβηκαν μαζί με αυτό εις τα Ιεροσόλυμα, σύμφωνα με την συνήθεια που είχε καθιερώσει ο νόμος δια την εορτήν» (Λουκ.β’ 41,43) «και μη ευρώντες αυτόν υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ ζητούντες αυτόν» (β’ 45). «Και …ευρήκαν αυτόν έπειτα από τρεις ημέρας να κάθεται εις την αυλή του ναού, εν μέσω των διδασκάλων, να τους ακουή και να τους ερωτά δια σπουδαία και υψηλά ζητήματα, ασυνήθη δια την παιδικήν του ηλικίαν. Και όλοι όσοι τον ήκουαν, εθαύμαζαν δια την μοναδικήν νοημοσύνην και τας απαντήσεις του» (Λουκ.β΄ 46,47).

Το σύγχρονο κήρυγμα του αντιχρίστου: «Ο Λαός του Θεού δεν δικαιούται να έχει λόγο, αλλά οφείλει τυφλή υπακοή στην “Εκκλησία”»

Ο Κύριος, δωδεκαετής, άκουγε, ρωτούσε για σπουδαία και υψηλά θεολογικά θέματα, αλλά και έδινε απαντήσεις. Και τον άκουγαν με πολύ προσοχή οι πρεσβύτεροι Γέροντες και Αρχιερείς του Ναού! Αλήθεια, ποιός σήμερα είναι σε θέση να ακούσει ένα παιδί ή το «μωρό» του Θεού; Και αν σκεφτούμε ότι οι λαϊκοί έπαιρναν μέρος στις Μεγάλες Συνόδους, δηλαδή στις Οικουμενικές, αληθινά ποιός σήμερα πιστεύει ότι οι λαϊκοί, όχι μόνο μετά την Σύνοδο αλλά και πριν από αυτήν πρέπει να διαδραματίσουν καίριο ρόλο, ειδικά στην εποχή μας με τα τόσα «σημεία των καιρών»;
Ακούσαμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, στην Σύνοδο της Ιεραρχίας μεταξύ άλλων είπε: «δεν μπορώ να πάω στην Μεγάλη Σύνοδο χωρίς τους “ειδικούς’’»! Απάντηση έδωσε, αμέσως, άλλος Ιεράρχης λέγοντας: «δεν χρειαζόμαστε ειδικούς αλλά αγίους». Δυστυχώς, και πάλι στις μέρες μας εμφανίζονται οι «“γνωστικοί” που “φασκιώνουν” τους χριστιανούς», όπως τους ονόμαζε αυτούς τους πνευματικούς ο π. Παίσιος (στο ιδιόχειρο φυλλάδιό του: «Σημεία των Καιρών»). Τους ακούσαμε από άμβωνα να κηρύττουν ότι: «αν σπούδασες αρχιτέκτονας, μίλα μόνο για αρχιτεκτονική…», όπως και «Τίποτα δεν θα κάνετε έξω από την Εκκλησία. Θα ακολουθούμε την Εκκλησία. Να μην μας κοροϊδέψει ο διάβολος [λέγοντάς μας]: “είναι αιρετικός ο Πατριάρχης, είναι αιρετικός ο Δεσπότης»! (Απόσπασμα ομιλίας π. Νίκωνος, της Νέας σκήτης του Αγίου Όρους, στο Mannheim της Γερμανίας, στις 6/5/2015. www.youtube.com/watch?v=qD3nQDpHXwI)
Δηλαδή, να μην ακούμε, να μην ρωτάμε και να μην μιλάμε(!), ακόμη και όταν, φανερά, προσβάλλεται η Πίστη μας, γιατί υπάρχει κίνδυνος να …μας «κοροϊδέψει ο διάβολος»! Είναι απορίας άξιον το «θα ακολουθούμε την Εκκλησία», που εξέφρασε ο π. Νίκων. Αναρωτιέμαι: δηλαδή, υπάρχουν δύο Εκκλησίες, η Εκκλησία των Ιερέων και η Εκκλησία των Λαϊκών, και θα πρέπει η δεύτερη να ακολουθεί την πρώτη; «Ιεροκράτος» κηρύττουν οι Παπικοί (και, στον αντίποδα απ’ αυτούς, οι Προτεστάντες υπερτονίζουν το κράτος των λαϊκών, την «Λαοκρατία»). Αυτή τη διεστραμμένη εκκλησιολογία της εκπεσούσης Δύσεως θα υιοθετήσουμε κι εμείς οι ορθόδοξοι;
Η απάντηση και ταυτόχρονα η προτροπή μας, προς το Ένα σώμα της Εκκλησίας μας είναι να μελετήσουμε και τα δύο, δηλαδή και τη θέση του κλήρου, αλλά και τη θέση των λαϊκών στην Εκκλησία μας, μιάς και «αμφότερα ταύτα είναι συστατικά στοιχεία της Εκκλησίας, απολύτως αναγκαία και απαραίτητα, ηνωμένα δε και αχώριστα»! (Π. Τρεμπέλα, «λαϊκοί εν τη Εκκλησία , Σωτήρ 1976, σελ. 88)

Μεγάλη Σύνοδος χωρίς Χριστό!

Θα δανειστούμε τη μαρτυρία του αγίου Γέροντός μας, του π. Αυγουστίνου Καντιώτη που απαντά και σε ένα ακόμη μεγάλο ερώτημα: «Ποιοί θα λάβουν μέρος στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο;». Λέγει λοιπόν: «Δεν είναι κατάλληλος ο καιρός για σύγκλησι Οικουμενικής Συνόδου, διότι ερωτώ επίσης: ποιοι θα λάβουν μέρος στην Σύνοδο; Ιεράρχες που αποφάσισαν τη μετάδοσι των αχράντων μυστηρίων στους παπικούς και κήρυξαν έτσι την ένωση με τον παπισμό; …Θα είναι λοιπόν δεκτοί στην Σύνοδο ιεράρχες που ήλθαν σε μυστηριακή κοινωνία με αιρετικούς; ...Από ποιους, παρακαλώ, θα συγκροτηθή η Σύνοδος αυτή; Που τα μεγάλα πνευματικά αναστήματα; Πού οι ήρωες και οι ομολογηταί, που θ’ αποτελούν εγγύησι Ορθοδοξίας; Αλλοίμονο, τέτοια πρόσωπα θα λείπουν. Κυρίαρχη δε θέσι θα κατέχουν στη Σύνοδο πρόσωπα υπόδικα ενώπιον της Ορθοδόξου συνειδήσεως, επίσκοποι και μητροπολίται άνευ ποιμνίων [όπως πολλοί πατριαρχικοί επίσκοποι, σήμερα], με τίτλους κενούς, που θα αγορεύουν ελαφρά τη συνειδήσει, χωρίς αίσθημα ευθύνης. Υπό τέτοιες συνθήκες συγκαλουμένη η Μεγάλη Σύνοδος θα αποτύχη οικτρά και θα γίνει πηγή νέων πνευματικών συμφορών για τον Ορθόδοξο κόσμο» («Χριστιανικὴ Σπίθα», φ. 344/Ιούλ.-Σεπτ. 1971).
Στο 9ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως διαβάζουμε για «...αστέρα εκ του ουρανού πεπτωκότα εις την γην,και εδόθη αυτώ η κλείς του φρέατος της αβύσσου. Και ήνοιξεν το φρέαρ της αβύσσου, και ανέβη καπνός εκ του φρέατος ως καμίνου καιομένης, και εσκοτίσθη ο ήλιος και ο αήρ εκ του καπνού του φρέατος» (Αποκ. 9,1-2). Αυτά είδε με τα καθαρά μάτια του, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου μας, ο Ιωάννης ο Θεολόγος, ο κατά κόσμο αγράμματος ψαράς!
Σήμερα, αγαπητοί Χριστιανοί, που ένα νέο πνεύμα «αγάπης», βγάζει τον φόβο από τον σύγχρονο άνθρωπο και όλοι μαζί απλώνουν τα χέρια ικετευτικά σε έναν άγνωστο θεό –αρκεί να είναι «καινουργιος»– ο κίνδυνος να ζήσουμε στις μέρες μας μια «Πεντηκοστή χωρίς Χριστό», είναι πολύ πιθανός! Μία «Μεγάλη Σύνοδος χωρίς Χριστό», δηλαδή χωρίς να είναι «Αγία» θα γίνει πηγή νέων πνευματικών συμφορών για όλο τον κόσμο. Οι λίγοι άξιοι Ιεράρχες μας που παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλον, από τη συμμετοχή τους στη Σύνοδο, ας σκεφθούν ότι, ίσως, έτσι γίνονται συνένοχοι στην, επικείμενη, κακοποίηση του Χριστού.
Επαναλαμβάνουμε, με πόνο, τα λόγια εκείνα που απευθύναμε στον Ποιμένα της Μητροπόλεώς μας, τον π. Θεόκλητο, «Να πάτε Σεβασμιώτατε, γιατί όχι “ειδικούς” αλλά αγίους χρειάζεται η Σύνοδος. Να πάτε γιατί εσείς είστε άγιος» και αυτό που σκεφτήκαμε, αλλά δεν είπαμε εκείνη την ημέρα, και το λέμε τώρα σε σχήμα λαϊκό είναι: «…και ας πέσει και καμιά σφαλιάρα». Φυσικά, να αξιωθεί, ένας από τους συμμετέχοντες, δια υπερφυσικού και όχι ανθρώπινου κηρύγματος, να καταισχύνει όσους θα επιχειρήσουν να παρεκκλίνουν από την γραμμή των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων μας, οι οποίοι όσα «εποίησαν» ήταν «καλά λίαν».
Οι σύγχρονοί Αγαπολόγοι θέτουν εαυτούς υπέρ των νοητών αστέρων, που είναι οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες μας. Καθησυχάζουν τους αδελφούς μας εν Χριστώ, για το έργο της «αποκαταστάσεως» που επιτελούν, δηλαδή της Αποστασίας και νομίζουν πως με το να ανοίξουν την αγκαλιά τους στους αιρετικούς, επεκτείνουν τα «όρια» της Εκκλησίας! Αυτό που τελικά επιτυγχάνουν είναι να βγάζουν ένα- ένα τα «τούβλα» της Εκκλησίας, όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Άγιος Παΐσιος και ελπίζουν να αποκοιμίσουν τον Φύλακα, δηλαδή τον λαό του Θεού, μιάς και «Ο φύλαξ της ορθοδοξίας, το σώμα της Εκκλησίας, τουτ’ έστιν ο λαός [κληρικοί και λαϊκοί] εστίν» (Εγκύκλιος Πατριαρχών 1848/ Π. Τρεμπέλα, «λαϊκοί εν τη Εκκλησία , Σωτήρ 1976, σελ. 15).
Αδελφοί εν Χριστώ, πλησιάζουμε στην ημέρα πραγματοποιήσεως της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» και θα πρέπει, οι πιστοί, να προετοιμαστούμε ώστε και πριν τη Σύνοδο, αλλά και μετά απ’ αυτήν, να μείνουμε Ορθόδοξοι και Ορθότροποι, για να μην θρηνήσουμε περισσότερα θύματα της «από δεξιάς» πλάνης!

«Χωρις εμού ου δύνασθαι ποιείν ουδέν» (Ιω. 15,5)

Δίδαγμα από την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπου στο μέσον της η Εκκλησία μας πάλι θέτει τον Σταυρό του Κυρίου, μάς χαρίζουν και τα όσα σημειώνει ο σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος. Στο ερώτημα γιατί η Γ’ Κυριακή των Νηστειών λέγεται και «Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως», ο π. Ιερεμίας απαντά: «υπάρχει και πνευματικός λόγος …Δεν μπορώ να σηκώσω τον Σταυρό μου, αν δεν ενδυναμωθώ βλέποντας τον Σταυρό του Κυρίου. Και δυναμώνονται οι χριστιανοί, για να διέλθουν το υπόλοιπο μέρος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, προσκυνούντες, σήμερα, τον Σταυρό του Κυρίου… Γι’ αυτό, λοιπόν, την σημερινή Κυριακή, με την οποία ανοίγει νέο τμήμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία μας παρουσιάζει τον τίμιο Σταυρό, πάνω στον οποίο ο Χριστός μας πρόσφερε το πάθος Του, την θυσία Του, για την άφεση των αμαρτιών μας» («Κυριακοδρόμιο Ευαγγελίων, περιοδικό «Θυμίαμα, 1995»).
Αδελφοί μου ας μην βιαζόμαστε και τραβάμε το μαχαίρι από την θήκη όπως ο άγιος Πέτρος! Τα λόγια του Κυρίου’ «βάλε την μάχαιραν εις την θήκην ’το ποτήριον ο δέδωκέ μοι ο πατήρ, ου μη πίω αυτό;» (Ιω. 18,11)

Δεν καταλαβαίνουμε ότι όσα φοβερά συμβαίνουν σήμερα οφείλονται στην θεοεγκαταλειψη; Άγιος Ιουστίνος Πάρβου: «λόγω τον αμαρτιών μας ήλθε η οργή του Θεού επάνω μας».

Ο ρουμάνος Στάρετς, π. Ιουστίνος Πάρβου, μάς λέγει: «Γι’ αυτό τέκνα μου, έρχομαι και σας λέγω ότι ήλθε η ώρα να δοξάσουμε τον Υιό του Θεού, τον Ιησού Χριστό, το μόνο αληθινό Θεό. Δεν πίστευα ότι θα ζω να δω και εγώ την αρχή αυτών τον Αποκαλυπτικών καιρών του πόνου, αλλά ιδού η οργή του Θεού ήλθε πιο νωρίς επάνω μας λόγω τον αμαρτιών και των ανομιών που έχουμε διαπράξει. Και βλέπω πως οι καημένοι οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να ξεπεράσουν αυτές τις παγίδες του πονηρού, του οποίου καινούργια απόφασι είναι να σφραγίση τις ψυχές σας με τη σφραγίδα του διαβόλου, το 666»! (Χριστ. Σπίθα, φ. 736/2015)
Υπάρχουν πολλά ντοκουμέντα, αποδείξεις και πολλά και καλά βιβλία στα οποία είναι συγκεντρωμένα τα, αναρίθμητα, οικουμενιστικά λεχθέντα και πραχθέντα. Δεν είμαστε επιλήσμονες, αλλά θα πρέπει ως λαϊκοί, να λάβουμε υπόψη μας ότι το «Νομίμως αθλήση» (Τιμ. Β΄2,5) δεν είναι προτροπή αλλά διαταγή. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αγορεύει με ελαφρά συνείδηση, χωρίς αίσθημα ευθύνης και κανείς –που θέλει να εισέλθει στο αγωνιστικό αυτό στάδιο– δεν πρέπει να ξεχνά την απάντηση που δίνει ο Κύριος και Θεός μας στον Μωυσή για το πώς γίνεται «ένας και μόνο εχθρός να καταδιώκει χίλιους άνδρας [π.χ. έναν Πατριάρχη να τον φοβούνται εκατοντάδες Αρχιερείς και να σιωπούν!] και δύο εχθροί να τρέπουν εις φυγήν δεκάδες χιλιάδες [π.χ. μια χούφτα επίσκοποι και ηγούμενοι να τρομοκρατούν δεκάδες χιλιάδες ιερείς και μοναχούς, που, κι αυτοί, δεν τολμούν να μιλήσουν!]».
Αδελφοί μου επειδή το αμάρτημα του λαού του Θεού στην εποχής μας είναι η πλεονεξία, όλοι μας κατηγορούμαστε για νέο-ειδωλατρεία και πρώτος εγώ! Στο Δευτερονόμιο, διαβάζουμε τα σχετικά με τον αγαπημένο Ισραήλ που «έφαγεν και εχόρτασε με το παραπάνω. Και όμως ο ηγαπημένος αυτός λαός εκλώτσησε τον Θεόν… Ποσέφεραν θυσίας εις τα δαιμόνια και όχι εις εμέ τον αληθινόν Θεόν, εις ειδωλολατρικούς θεούς του οποίους δεν εγνώριζαν, ήσαν αυτοί θεοί καινούργοι, … και είπε: “θα αποστρέψω το πρόσωπόν μου από αυτούς. Αυτοί έγιναν αιτία να ζηλοτυπήσω, διότι ελάτρευσαν ανύπαρκτον θεόν”», [όπως και σήμερα τον “θεό” της Πανθρησκείας!] Ο ισραηλιτικός λαός έχει χάσει τα λογικά του, έχασε την ορθοφροσύνη του, δεν γνωρίζει τι πράττει…. Είναι άφρονες, διότι δεν εννοούν, πως είναι δυνατόν ένας εχθρός να καταδιώξη χιλίους άνδρας του Ισραήλ, και δύο εχθροί να τρέψουν εις φυγήν δεκάδας χιλιάδων Ισραηλίτας, εάν δεν εγκατέλιπεν αυτούς ο Κυριος και δεν τους παρέδιδεν στους εχθρούς των;» (Δευτ. 32, 15-30)
Και θα πραγματοποιούσε αδελφοί μου την απόφασή του αυτή ο Θεός μας, εάν δεν είχε οργισθεί και εναντίον των εχθρών του Ισραήλ! «[Ωστόσο] Δεν θέλω να γίνουν οι εχθροί των μακροχρονιώτεροι και ισχυρότεροι από αυτούς, δια να μην καυχώνται και λέγουν ‘’η χειρ ημών η υψηλή και ουχί Κύριος εποίησε ταύτα πάντα’’».

Ας μετανοήσουμε, λοιπόν, με νινευιτική μετάνοια, κλήρος και λαός για να κατατροπώσει ο Θεός τους σύχρονους εχθρούς Του, τους Οικουμενιστές «διότι ο Θεός μας δεν είναι ανίσχυρος, σαν του θεούς των ειδωλολατρών. Οι εχθροί μας είναι ανόητοι και δεν ημπορούν να ιδούν και να εννοήσουν αυτά …Πλησιάζει η ημέρα της καταστροφής των, όλα είναι έτοιμα δια την τιμωρία των» (Δευτ. 32, 32-35).

Χριστός Ανέστη!

Με τιμή,
Δημήτριος Εμμανουήλ, ιεροψάλτης,
Πτολεμαΐδα.

27 Μαϊου 2016, Ιωαννου του Ρωσου, του Ομολογητού.

Διαβάστε περισσότερα...

ΑμΕΑ και διόδια

Τι φαρσοκωμωδία, τι καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τι απαξίωση του ανθρώπινου πόνου, τι ασέβεια στην αρρώστια, στην ανικανότητα του ανθρώπου να παράγει έργο, να εργάζεται, τι αδιαφορία Θεέ μου, από την πλευρά του κράτους (και λένε ότι υπάρχει Κράτος Πρόνοιας - ανέκδοτο)!!!

Πόσοι έχετε περάσει από τα διάφορα διόδια και ανάλογα αν είναι= Διόδια Αιγαίου, Διόδια Εγνατίας, Διόδια τάδε, Διόδια δήνε, το κάθε Διόδιο έχει τη δική του νομοθεσία και δεν δέχονται είτε
1) την μπλε κάρτα αναπηρίας με το καροτσάκι
2) την κάρτα (τύπου πιστωτική) του ίδιου του υπουργείου

Βασικά έχεις το ένα, θέλουν το άλλο, δείχνεις το άλλο, σου ζητούν τα έγγραφα του αυτοκινήτου (τα οποία τα έχεις ήδη καταθέσει, για να σου εκδώσουν την κάρτα αναπηρίας και έχεις "τρέξει", έχεις χάσει ώρες και τις αντοχές σου και τις δυνάμεις σου, γιατί αν είσαι και νεφροπαθής, η ίδια η αρρώστια σε καταρρακώνει και σε εξασθενεί - αλλά πρέπει να τα βγάλεις αυτά τα χαρτιά!)… Και έρχονται και κάποια άλλα διόδια και δεν δέχονται τίποτα απ’ όλα αυτά, αλλά πρέπει να τους στείλεις τα έγγραφα που ζητούν με αίτηση και να σου στείλουν την δική τους κάρτα διέλευσης!!!

Που είναι το κράτος, που επιτρέπει στον κάθε διευθύνων δημόσιου έργου – διόδια (αφού έχει πάρει τις μίζες του), να αμφισβητεί την πιστοποιημένη μας αναπηρία; ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!!!

Υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις αναπήρων που έχουν απαξιωθεί και υποχρεωθήκαν να πληρώσουν στα διάφορα διόδια, αλλά δεν τα παραθέτω σήμερα γιατί είναι πολλά!

Ποιος μπορεί να μας βρει μια λύση;
Σε ποιο υπουργείο να απευθυνθούμε;
Ποιος υπεύθυνος/ανεύθυνος θα δώσει ένα τέλος σ’ αυτόν τον παραλογισμό των διοδίων;
Και επιτέλους ας σεβαστούν τους ανάπηρους!!!
Αύριο μπορεί κι αυτοί οι αρμόδιοι των υπουργείων να γίνουν ανάπηροι - η αναπηρία δεν κάνει διακρίσεις!!!

Με τιμή και εκτίμηση
Μερόπη Φωστηροπούλου
Πρόεδρος Νεφροπαθών Φλώρινας

Διαβάστε περισσότερα...

Άσε τον θείο, πιάσε τον Δήμαρχο

Κάποτε σε ένα μικρό χωριό ζούσε ένας φιλήσυχος πολίτης νοικοκύρης εργατικός και έντιμος μα η μοίρα θέλησε να βρεθεί άνεργος.
Ένα βράδυ με πόνο ψυχής είπε στην μητέρα του:
Αύριο νωρίς τα χαράματα θα ανέβω στην πρωτεύουσα εκεί θα βρω τον θείο και θα του ζητήσω να με πάρει στην δουλειά, θα σου στέλνω χρήματα κάθε μήνα θα σου γράφω κάθε μέρα, κάθε φορά που θα έχω την ανάγκη να νιώσω το άγγιγμα του χεριού σου θα έρχομαι!
Τη επομένη το πρωί αφού αποχαιρέτησε την μητέρα του πήρε τον δρόμο για την πρωτεύουσα εκεί νωρίς το απόγευμα συναντήθηκε με τον θείο του, φιλοξενήθηκε με περίσσια αγάπη και για πολλές ώρες του εξηγούσε τη συνέβαινε στο μικρό χωριό, ερωτήσεις πολλές η μια πίσω από την άλλη έτσι τους έπιασε η νύχτα να συζητάν για την ιδιαίτερη πατρίδα που τόσο νοστάλγησε ο θείος.
Την επομένη το πρωί στο τραπέζι ο ανιψιός είπε:
Αγαπημένε θείε μου άφησα το χωρίο και ήρθα σε σένα να με πάρεις στην δουλεία σου, αν όλα πάνε καλά θα είμαι σε θέση να βοηθώ την μητέρα και να την επισκέπτομαι όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν.
Ο θείος κατέβασε το κεφάλι και με λύπη είπε στον ανιψιό του: Πολυαγαπημένο μου παιδί σε όλη την ζωή μου δούλεψα σκληρά και τώρα στην «δύση» της ζωής μου τα χάνω όλα, ντρέπομαι που δεν μπορώ να σε φροντίσω όπως θα έκανε ο πατέρας σου, οι αναδουλειές τα τελευταία χρόνια με έφεραν σε κακή οικονομική κατάσταση για αυτό θα σε στείλω σε κάποιον που αξίζει όσο ένας θησαυρός, αν είσαι εργατικός και ευσυνείδητος κοντά του θα προκόψεις θα σου δοθούν ευκαιρίες να δημιουργήσεις με σκληρή εργασία και να θυμάσαι πάντα τους ευεργέτες τους τιμάμε! «άσε τον θείο, πιάσε τον Δήμαρχο»

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος.
Εκδότης ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
τ. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Πως θα ήταν η Δυτική Μακεδονία χωρίς τους λιγνίτες;

Εδώ και εξήντα περίπου χρόνια, η εκμετάλλευση των λιγνιτικών κοιτασμάτων διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τον οικονομικό, παραγωγικό και κοινωνικό ιστό της Δυτικής Μακεδονίας.

Η λιγνιτική βιομηχανία δημιούργησε σημαντικό πλούτο και παράπλευρα οφέλη στην περιοχή μας και μάλιστα, σε σταθερή βάση και με συνεχώς αυξανόμενη τάση μέχρι το 2002. Παράλληλα όμως, συρρίκνωσε παραδοσιακούς οικονομικούς κλάδους, ανέδειξε συνθήκες μονοκαλλιέργειας και βεβαίως, έθεσε κάτω από ισχυρή πίεση τόσο το φυσικό όσο και το ανθρωπογενές περιβάλλον.
Κατά συνέπεια, εύλογα αναδύεται το ερώτημα για το πώς θα είχε διαμορφωθεί το οικονομικό περιβάλλον της Δυτικής Μακεδονίας και ιδιαίτερα αυτό του ενεργειακού άξονα Φλώρινας-Αμυνταίου-Πτολεμαΐδας-Κοζάνης, χωρίς την αξιοποίηση των λιγνιτικών κοιτασμάτων. Με άλλα λόγια, ποια θα ήταν η κατάσταση στην περιοχή μας εάν το περιφερειακό μας αναπτυξιακό μοντέλο ακολουθούσε τη διαδρομή ομόλογων περιοχών της υπόλοιπης Ελλάδας και δεν στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην ενεργειακή αξιοποίηση των λιγνιτών.

Προφανώς, η αναπτυξιακή πορεία της Δυτικής Μακεδονίας χωρίς τη συνεισφορά των λιγνιτών δεν μπορεί να αναπαραχθεί με απόλυτη πιστότητα. Μπορεί όμως να προσεγγισθεί μέσω μαθηματικών μοντέλων και με τη βοήθεια λογικών παραδοχών.

Χωρίς τους λιγνίτες, προφανώς και δεν είχαμε τα δίκτυα τηλεθερμάνσεων ή μία από τις υψηλότερες συγκεντρώσεις μηχανικών σε επίπεδο χώρας για παράδειγμα. Ενδεχομένως, η πόλη της Πτολεμαΐδας να είχε σήμερα τον μισό ενεργό πληθυσμό. Ενδεχομένως, λέω ενδεχομένως, να μην είχαμε τεκμηριώσει επαρκώς την αναγκαιότητα ίδρυσης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, συγκεκριμένων τμημάτων του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας ή της τοπικής δομής του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ). Σίγουρα όμως δεν θα είχαμε διαμορφώσει μια ξεκάθαρη, αναγνωρίσιμη και ισχυρή Περιφερειακή Ταυτότητα.

Όλα τα παραπάνω και σίγουρα πολλά ακόμη, αποτελούν συζητήσιμα και μαχητά επιχειρήματα υπέρ του λιγνίτη, αλλά δεν αποτυπώνονται εύκολα στα ζητούμενα μιας τεχνοοικονομικής προσέγγισης. Τα ευρήματα μιας οικονομικής προσέγγισης είναι ως συνήθως ποσοτικοί δείκτες. Μερικοί εξ αυτών, σύμφωνα με τα ευρήματα μελέτης που εκπονήσαμε στο ΤΕΕ/ΤΔΜ, παρατίθενται ακολούθως:

• Η μονοκαλλιέργεια του λιγνίτη στη Δυτική Μακεδονία, σε βάρος των υπόλοιπων οικονομικών κλάδων, στέρησε την περιοχή μας ένα επιπλέον εισόδημα της τάξης των 2,6 δις εκατομμυρίων ευρώ, μόνο για τη δεκαετία 1999-2009. Με άλλα λόγια, η πολύχρονη «υποχρέωση» της Δυτικής Μακεδονίας να τροφοδοτεί με φθηνή ηλεκτρική ενέργεια το σύνολο της χώρας, μας κοστίζει ως Περιφέρεια περίπου 260 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Αυτό είναι το μετρήσιμο τίμημα της μονοδιάστατης ανάπτυξης και της ισχυρής εξάρτησής μας από τη βιομηχανία λιγνίτη.

• Στην τοπική κοινωνία, το τίμημα των 260 εκ. ευρώ ετησίως, η διαβόητη μονοκαλλιέργεια του λιγνίτη, μεταφράζεται ευθέως στα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας των τελευταίων δεκαετιών κυρίως μεταξύ των γυναικών και των νέων συμπολιτών μας. Ας μην ξεχνάμε ότι ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με τα φαραωνικού μεγέθους Εθνικά Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων της τάξης των δεκάδων δις ευρώ και με το λιγνίτη πανίσχυρο, τα ποσοστά ανεργίας στην Περιφέρειά μας άγγιξαν το 17%, πολύ πιο πάνω από τον εθνικό μέσο όρο. Πληρώνουμε αδρά το «περιφερειακό ρίσκο» που αναλάβαμε, ή αν θέλετε μας ανατέθηκε από το 1956 και εντεύθεν, βάζοντας «όλα τα αυγά σε ένα καλάθι».

• Από το μοντέλο εισροών-εκροών που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη, αποτυπώθηκε ξεκάθαρα ότι ο σημαντικός πλούτος που δημιουργήθηκε στην περιοχή μας λόγω ακριβώς της λιγνιτικής βιομηχανίας, οδηγήθηκε πρωτίστως στην κατανάλωση, ενώ σημαντικό μέρος του πλούτου επενδύθηκε εκτός Δυτικής Μακεδονίας. Εάν λάβει κανείς υπόψη ότι ετησίως και σύμφωνα με ανακοινώσεις της ίδιας της ΔΕΗ, μόνον το 25% περίπου των αναγκών της σε προϊόντα, αγαθά και υπηρεσίες καλύπτονται από την τοπική αγορά, η περιλάλητη «δορυφορική επιχειρηματικότητα» με επίκεντρο τη ΔΕΗ, παραμένει ζητούμενο για την περιοχή μας από το 1956.

• Από την άλλη πλευρά, με βάση τη μελέτη μας, ενώ το διάστημα 1999-2009 ο συνολικός πολλαπλασιαστής όλων των οικονομικών κλάδων μειώθηκε σε εθνικό επίπεδο κατά 6%, μειώθηκε κατά μόλις 1% σε επίπεδο Δυτικής Μακεδονία. Η ισχυρή εξάρτηση της Δυτικής Μακεδονίας από την καθετοποιημένη δραστηριότητα της λιγνιτικής βιομηχανίας, μας στέρησε έναν επιπλέον πλούτο αλλά, η περιοχή μας εμφανίστηκε λιγότερο ευάλωτη απέναντι στη γενικευμένη οικονομική ύφεση κυρίως μετά το 2007.
Λαμβάνοντας όμως υπόψη τις εξελίξεις στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, τα διογκούμενα προβλήματα της ΔΕΗ, την νομοτελειακή εξάντληση των λιγνιτικών κοιτασμάτων και πρωτίστως το υστέρημα αναπτυξιακής δυναμικής που δημιούργησε η μονοκαλλιέργεια λιγνίτη, η εμφανιζόμενη ως «αντοχή» της Δυτικής Μακεδονίας απέναντι στη γενικευμένη ύφεση είναι κυρίως αποτέλεσμα «οικονομικής αδράνειας» και μπορεί να μετατραπεί τα αμέσως επόμενα χρόνια σε μια βίαια κλιμακούμενη οικονομική ύφεση για την περιοχή μας.

Μιλώντας για την πραγματικά «βαριά φανέλα» της ΔΕΗ. Οι μεγάλες ομάδες, όπως και οι μεγάλες εταιρείες, δοκιμάζονται στο «γήπεδο». Στα δύσκολα αλώνια του λυτρωτικού ανταγωνισμού και λιγότερο στη διαβρωτική ασφάλεια των μονοπωλίων, παίζοντας για χρόνια χωρίς αντίπαλο και πάντοτε «εντός έδρας». Εξυπηρετώντας κοντόφθαλμες πολιτικές σκοπιμότητες, ευνουχίζοντας μια πραγματικά μεγάλη επιχείρηση. Το γήπεδο βγάζει τις μεγάλες ομάδες και τις ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ. Εκεί δοκιμάζονται οι παίκτες και ο προπονητής, τα οράματα και οι στρατηγικές. Εκεί θα δοκιμαστεί πλέον το πραγματικό απόθεμα δυναμικής της ΔΕΗ να υποστηρίξει τις προοπτικές της Δυτικής Μακεδονίας.

Σε κάθε περίπτωση, η μελέτη με τίτλο «Αποτύπωση και αξιολόγηση των παραγωγικών και οικονομικών κλάδων της Δυτικής Μακεδονίας αναφορικά με την εξέλιξη της λιγνιτικής παραγωγής» είναι διαθέσιμη για κάθε ενδιαφερόμενο στην ιστοσελίδα του ΤΕΕ/ΤΔΜ και παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη εικόνα για όλους τους οικονομικούς κλάδους σε επίπεδο Δυτικής Μακεδονίας, αναφορικά με την επίδραση της λιγνιτικής δραστηριότητας.

Ευάγγελος Καρλόπουλος
Χημικός Μηχανικός

Διαβάστε περισσότερα...

Παραϊατρικά επαγγέλματα με πτυχίο ΤΕΙ που αξίζουν την προσοχή σας

της Μαρίας Μπιλιώνη,

Συμβούλου εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

www.tangramedu.net

Σήμερα θα ήθελα να επικεντρωθώ σε 3 επαγγέλματα τα οποία μπορεί κανείς να ακολουθήσει μετά από τις αντίστοιχες σπουδές τμημάτων ΤΕΙ. Υπάρχουν, λοιπόν, τμήματα ΤΕΙ που ανοίγουν το δρόμο της επαγγελματικής αποκατάστασης και -με βάση το κριτήριο αυτό- υπερτερούν πολύ από πληθώρα τμημάτων ΑΕΙ.

-Το Τμήμα Εργοθεραπείας, το μοναδικό ΤΕΙ στο αντικείμενό του στην Ελλάδα, βρίσκεται στην Αθήνα. Με 80 εισακτέους ετησίως (βάση εισαγωγής 2015: 15.553 μόρια) καθιστά τους αποφοίτους του «ανάρπαστους» στην αγορά εργασίας. Για να εργαστεί κανείς, όμως, ως εργοθεραπευτής πρέπει να έχει συγκεκριμένες δεξιότητες και ικανότητες. Αρχικά, πρέπει να διαθέτει ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, καλή υγεία, σωματική και ψυχική αντοχή. Επίσης, για να διακριθεί στον επαγγελματικό του χώρο πρέπει να διαθέτει επικοινωνιακές δεξιότητες, να προσεγγίζει τον ασθενή με θετικό τρόπο, να μπορεί μέσω της υπομονής, της επιμονής και της πειθούς του να επιτύχει το μέγιστο βαθμό συνεργασίας με τον ασθενή του. Ο εργοθεραπευτής προσφέρει τις υπηρεσίες του σε άτομα κάθε ηλικίας που έχουν σωματικά, νοητικά προβλήματα, εμφανίζουν δυσλειτουργίες, περιορισμούς ή αναπηρίες στην εκτέλεση των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και κάποιες μορφές ειδικών αναγκών, π.χ. σύνδρομα, νοητική στέρηση κ.ά.

-Τα Τμήματα Λογοθεραπείας, δύο στην Ελλάδα (Πάτρα και Ιωάννινα με βάση εισαγωγής 2015 γύρω στα 14.500 μόρια) παρέχουν εκπαίδευση και κατάρτιση σε θέματα παθολογίας λόγου, ομιλίας, φωνής και μάσησης/ κατάποσης σε παιδιά και ενήλικες, ανεξάρτητα από την αιτία αυτών των διαταραχών. Οι πτυχιούχοι τμημάτων Λογοθεραπείας μπορούν να εργαστούν στο δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο, ιδιωτικό τομέα και παράλληλα έχουν το δικαίωμα παροχής κατ’ οίκον θεραπείας στους ασθενείς. Να σημειωθεί ότι αποκλείονται από τη φοίτηση στα συγκεκριμένα τμήματα όσοι υποψήφιοι παρουσιάζουν κώφωση- βαρηκοΐα, δυσαρθρία, τραύλισμα, εγκεφαλοπάθεια που επηρεάζει τη λειτουργία του λόγου-άρθρωσης ή παθολογική φωνή. Για το λόγο αυτό, η εισαγωγή στα τμήματα αυτά προϋποθέτει τη διενέργεια, με ευθύνη του τμήματος, ιατρικών εξετάσεων.

-Τα Τμήματα Φυσικοθεραπείας, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Λαμία και το Αίγιο με βάσεις εισαγωγής 2015 που εκτείνονται από 14360 έως 15999 μόρια προσφέρουν στους πτυχιούχους τους πολύ καλές προοπτικές απασχόλησης. Ο φυσικοθεραπευτής εφαρμόζοντας τεχνικές και φυσικές μεθόδους για την αποκατάσταση της φυσικής λειτουργίας των οργάνων και των μερών του ανθρώπινου σώματος και την ανακούφιση από τον πόνο κατέχει σημαντική θέση στις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας των ανθρώπων. Για να γίνει κανείς καλός φυσικοθεραπευτής, πέραν των βασικών γνώσεων που αποκτά στο πλαίσιο των προπτυχιακών σπουδών του, πρέπει να έχει υπομονή, επιμονή, καλή υγεία, σωματική αντοχή, μυϊκή δύναμη και επιδεξιότητα στα χέρια. Οι επικοινωνιακές δεξιότητες είναι απαραίτητες στο φυσικοθεραπευτή για να είναι σε θέση να εξηγεί στον ασθενή τη θεραπευτική αγωγή, να τον συμβουλεύει και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Επίσης, πρέπει να διακρίνεται από οργανωτικές δεξιότητες, ώστε να αναπροσαρμόζει κατάλληλα τη θεραπευτική αγωγή με τη συνεργασία του γιατρού.

Η επιλογή μεταξύ των τριών προαναφερθέντων τμημάτων ΤΕΙ, που οδηγούν στα λεγόμενα παραϊατρικά επαγγέλματα, εξαρτάται από το είδος των προβλημάτων με τα οποία θέλει να ασχοληθεί μελλοντικά ο υποψήφιος. Αξίζει να τονίσω, τέλος, δύο βασικά σημεία: α) ότι τα τελευταία χρόνια απόφοιτοι των συγκριμένων τμημάτων συνεργάζονται συστηματικά προκειμένου να ιδρύσουν και να λειτουργήσουν από κοινού ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης και β) ότι δεν υπάρχουν αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας.

Διαβάστε περισσότερα...

«Ο νέος υπουργός οικονομικών»

Κάποτε ένας κυβερνήτης διορατικός και έξυπνος κυβερνούσε μια μικρή χώρα, τα οικονομικά πήγαιναν καλά, αλλά το πρωτόκολλο υπαγόρευε ο υπουργός των οικονομικών να αλλάξει την επόμενη χρονιά.
Τον κυβερνήτη τον «έζωναν τα φίδια» έπρεπε να βρει όχι μόνο έναν αντάξιο αλλά αν γινόταν και καλύτερο, έτσι μια μέρα κάλεσε στο γραφείο του τρείς επιφανείς βουλευτές, ο καθένας είχε και ένα γνώριμο χαρακτηριστικό που τον έκανε φημισμένο!
Αφού τους καλωσόρισε και συζήτησε για αρκετή ώρα τους είπε ότι του χρόνου την ίδια μέρα και ώρα θα πρέπει να ξανά έρθουν για να ορίσει έναν από τους τρείς υπουργό οικονομικών, λίγο πριν την πόρτα τους σταμάτησε και τους έδωσε από μια ρίζα φυτού ως δώρο καλής εμπιστοσύνης.
Οι μήνες πέρασαν εύκολα και να που ήρθε η μεγάλη μέρα της συνάντησης, οι βουλευτές πιστοί στο ραντεβού έκατσαν απέναντι στον κυβερνήτη.
Ο κυβερνήτης ρώτησε τον πρώτο που φημιζόταν για την τυπικότητα του: Πες μου τι έκανες την ρίζα που σου έδωσα;
Ο τυπικός βουλευτής απάντησε: Την έβαλα σε μια μεγάλη γλάστρα για να απλώσει τις ρίζες την έχω στο ανατολικό μπαλκόνι του σπιτιού μου να την βλέπει ο ήλιος και την ποτίζω κάθε μέρα.
Το βλέμμα του κυβερνήτη στράφηκε στον δεύτερο που φημιζόταν για την πονηριά και του έκανε την ίδια ερώτηση.
Εγώ του απάντησε το έδωσα στην γυναίκα μου, λατρεύει τα λουλούδια και τα αγαπά πολύ, της ζήτησα να μου υποσχεθεί ότι θα το φροντίζει και θα το περιποιέται κάθε μέρα.
Ο κυβερνήτης έκανε ένα βήμα και πλησίασε τον τρίτο βουλευτή που φημιζόταν για την αδεξιότητα του, εσύ πες μου τι έκανες την ρίζα που σου χάρισα;
Εγώ έσπασα την γλάστρα που αγόρασα κατά λάθος, έτσι φύτεψα την ρίζα στον κήπο του σπιτιού μου, το λουλούδι μεγάλωσε ωρίμασε και έριξε σπόρους ο αγέρας τους σκόρπισε τριγύρω και ο κήπος μου γέμισε με πολύχρωμα λουλούδια, απάντησε ο αδέξιος.
Ένα χαμόγελο πλατύ σχηματίστηκε στο πρόσωπο του κυβερνήτη, εσύ θα είσαι -ο νέος υπουργός οικονομικών- όπως πολλαπλασίασες το λουλούδι έτσι να πολλαπλασιάσεις και τα οικονομικά…του είπε βαθιά ικανοποιημένος!

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος.
Εκδότης ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
τ. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Μια πρόταση για τα αδέσποτα

Θα ήθελα να επισημάνω για μία ακόμα φορά το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλη μας με τα αδέσποτα. Οι δημοτικές αρχές από ότι φαίνεται δεν είναι ικανές για την αντιμετώπιση του, οι πολίτες έχουν χωριστεί σε "στρατόπεδα", δηλ. σε αυτούς που αγαπούν τα ζώα και τα ταΐζουν στις γειτονιές της πόλης και σε αυτούς που τα αγαπούν μεν, εκφράζουν όμως έντονη δυσαρέσκεια για τις αγέλες που έχουν δημιουργηθεί και πολλές φορές είναι επικίνδυνες για την σωματική ακεραιότητα όποιου βρεθεί στο δρόμο τους.

Κάποιοι έχουν βρει ως λύση τις φόλες έχοντας την λογική: ότι με ενοχλεί πρέπει να το σκοτώσω... Αυτό είναι πολιτισμός στις μέρες μας... Να σημειωθεί βεβαίως ότι το ίδιο πρόβλημα την πόλη της Φλώρινας αντιμετωπίζουν και τα χωριά της... όπου οι περισσότεροι δεν στειρώνουν τα σκυλιά τους με αποτέλεσμα ή να πετούν τα νεογέννητα στους κάδους ή να τα πνίγουν στα ποτάμια ή να τα παρατούν σε όμορα χωριά... γιατί μέχρι εκεί φτάνει το φτωχό μυαλό τους.

Κάθισα και σκέφτηκα πως θα μπορούσαμε να διορθώσουμε την κατάσταση... ένα πρόβλημα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε στην ουσία... και την πληρώνουν άδικα τα ζωάκια. Περιμένουμε από τον δήμο να αναλάβει δράση και επαναπαυόμαστε κάθε φορά με το να ρίχνουμε ευθύνες στους άλλους... πρέπει οι ίδιοι να δώσουμε λύση στο πρόβλημα.

Δημιουργήθηκε ο Φιλοζωικός Σύλλογος και όμως κανένας μας πέρα από τους κτηνιάτρους και τις κοπέλες του συλλόγου δεν τον στήριξε ενεργά με εθελοντική εργασία ίσως ή ότι άλλο μπορεί ο καθένας μας. Κάθε Κυριακή στον καθημερινό μου περίπατο βλέπω μόνο τρεις -τέσσερις κοπέλες του συλλόγου να ταΐζουν τα αδέσποτα, οι υπόλοιποι που είμαστε; Αραχτοί στα σπίτια μας...ή στα καφέ περιμένοντας να λυθεί ως δια μαγείας το πρόβλημα... Αν δεν κάνουμε κάτι οι ίδιοι δεν θα το κάνει κανένας για μας... ας αλλάξουμε λογική επιτέλους… και ας μην ρίχνουμε ευθύνες σε κανέναν... ο Σύλλογος δέχεται καθημερινά παράπονα και αυτό είναι άδικο... έχουμε βρει εξιλαστήριο θύμα και ξεσπάμε..αντί να πούμε ένα ευχαριστώ που παρά τις αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να δώσουν μία λύση στο πρόβλημα χωρίς καμία βοήθεια...

Ο εθελοντισμός σε άλλες πόλεις λειτουργεί και με πολύ καλά αποτελέσματα...γιατί όχι και στην δική μας..θα ‘ταν μεγάλη χαρά αν αύριο που οι κοπέλες πάνε να ταΐσουν τα σκυλάκια στο καταφύγιο πάμε και κάποιοι εθελοντές να βοηθήσουν… και όχι μόνο αύριο… εγώ θα είμαι εκεί... εσείς;
Μπορούμε να συνεννοηθούμε με τα κορίτσια στο facebook στην σελίδα του Συλλόγου για τις ώρες.

Υ.Γ Και για όσους σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν και παιδάκια που πεινούν και πρέπει να βοηθήσουμε αυτά… Η απάντηση μου είναι ότι όποιοι ευαισθητοποιούνται και βοηθούν όποιο πλάσμα έχει την ανάγκη τους να είστε σίγουροι ότι μπορούν και κάνουν και τα δύο… Βοηθούν δηλαδή και τα παιδάκια και τα αδέσποτα, το θέμα είναι τι γίνεται με τους άλλους; Είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή στη ζωή τους θα εκδηλώσουν βία και απέναντι στο συνάνθρωπό τους!

Ένας υποψήφιος εθελοντής

Διαβάστε περισσότερα...

Φλώρινα, η πόλη της δημιουργίας

Μπορεί μια πόλη στην άλλη άκρη της χώρας να διεκδικήσει τον τίτλο της «πρωτεύουσας» της «Δημιουργικής Γραφής» στην Ελλάδα και να μας θυμίσει τα “ writing residencies” του εξωτερικού;

Πάντα μου άρεσε να γράφω. Πριν λίγο καιρό μάλιστα ανακάλυψα και ένα θεατρικό που είχα γράψει, όταν ήμουν έντεκα χρονών. Ήταν συγκινητικό ψάχνοντας στη βιβλιοθήκη των γονιών μου να βρίσκω το πρώτο μου «έργο». Μετά τα χρόνια πέρασαν και ξανάγραψα στο Πανεπιστήμιο. Μοναδικοί μου αναγνώστες δυο-τρεις συμφοιτητές της Φιλοσοφικής και τα εκάστοτε “boyfriends”. Αργότερα η δουλειά, οι υποχρεώσεις, το τρέξιμο. Όλα αυτά ανέκοψαν τη δημιουργική μου έμπνευση και προσπάθεια. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να συναντήσει ή να «δημιουργήσει» κανείς εμπόδια.

Μέχρι φέτος. Και ενώ είχα «κουκουλώσει» κάθε μου επιθυμία και κάθε μου ικανότητα, τότε συνέβη το αναπάντεχο! Γνώρισα τη Φλώρινα. Μια πόλη στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας (20 λεπτά από τα Σκόπια) που καλά-καλά δεν ήξερα (Αθηναία ούσα) πού βρισκόταν. Αυτήν τη μεθοριακή πόλη με το πολύ κρύο (-17 βαθμοί Κελσίου την τελευταία φορά που ήμουν εκεί) και το πολύ χιόνι, τη δύσκολη στην πρόσβαση. Αλλά και την πόλη του Αγγελόπουλου, με το δροσερό ποτάμι να τη διασχίζει, με τα νεοκλασικά σπίτια, τα υπέροχα (και φτηνά) μεζεδοπωλεία με τα κεμπαπάκια και της πιπεριές Φλωρίνης, με τους απλούς και ευγενικούς κατοίκους της. Όμως, για να γίνομαι πιο συγκεκριμένη : τη Φλώρινα και το Πανεπιστήμιο της. Αυτό είναι που δίνει στην πόλη μια άλλη αύρα, και κουλτούρα και την ξεχωρίζει από πολλές άλλες πόλεις της περιοχής.

Στο Πανεπιστήμιο λοιπόν της Δυτικής Μακεδονίας, με έδρα τη Φλώρινα «βρήκα» τον εαυτό μου. Εκεί, ενταγμένο στο τμήμα Νηπιαγωγών, λειτουργεί το πρώτο μεταπτυχιακό στην Ελλάδα «Δημιουργικής Γραφής» και το μοναδικό στο είδος του μέχρι φέτος. «Creative writing» είναι ο όρος στα αγγλικά και περιλαμβάνει οτιδήποτε σχετίζεται με το δημιουργικό γράψιμο: λογοτεχνία, σενάριο, θεατρική γραφή, στιχουργική. Ένα πρωί, λοιπόν, του Σεπτεμβρίου σκέφτηκα ότι δεν πάει άλλο. Είχα αφήσει όλα τα όνειρα μου πίσω και έπρεπε με κάποιο τρόπο να τα ξαναβρώ. Τότε ανακάλυψα τη Φλώρινα. Το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό αποτελεί καινοτομία στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και στο χώρο της τέχνης. Επειδή απευθύνεται και σε εργαζόμενους, οι συναντήσεις γίνονται μια φορά το μήνα, Σαββατοκύριακο στη Φλώρινα (λίγες γίνονται και σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη). Η διαμονή πραγματοποιείται σε συνεργαζόμενα με το Πανεπιστήμιο ξενοδοχεία και το κόστος είναι πολύ μικρό. Τα μαθήματα διεξάγονται από καταρτισμένους καθηγητές του συγκεκριμένου τμήματος, αλλά και από συνεργάτες καθηγητές από άλλα Πανεπιστήμια της Ελλάδας ή του εξωτερικού ( π.χ του Πανεπιστημίου της East Anglia) ή (ίσως το καλύτερο) από επαγγελματίες στο είδος τους. Διακεκριμένοι λογοτέχνες, στιχουργοί, σεναριογράφοι, θεατρικοί συγγραφείς περνάνε το κατώφλι του Πανεπιστημίου κάθε μήνα. Ένα bing-bang λοιπόν δημιουργικότητας είναι αυτό που ζούμε κάθε μήνα εμείς οι εκατό φοιτητές του τμήματος.

Το πιο σημαντικό όμως απ’ όλα: η δημιουργική διαδικασία δεν τελειώνει με το πέρας των μαθημάτων. Τα τριήμερα εκείνα, τα βράδια ή τα μεσημέρια μπορεί να δει κανείς στα ξενοδοχεία ή στα καφέ της πόλης ανθρώπους να συζητούν με πάθος για βιβλία ή περί τέχνης και πολλούς απ’ αυτούς μ’ ένα τετράδιο στο χέρι να γράφουν ή άλλους να διορθώνουν… Θα επανέλθω στη Φλώρινα και όχι μόνο. Ένα έχω να πω ακόμη : τολμήστε το.

Ματούλα Χρυσού
Πηγή: www.viewtag.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Στηρίζοντας το παιδί μου κατά την περίοδο των εξετάσεων: 9 χρήσιμες συμβουλές

της Μαρίας Μπιλιώνη,

Συμβούλου Εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

www.tangramedu.net

Με τις πανελλήνιες εξετάσεις να έχουν πια ξεκινήσει και τις ενδοσχολικές να είναι προ των πυλών πολλοί είναι οι γονείς που όπως λένε «δίνουν» και εκείνοι εξετάσεις και βιώνουν έντονα το άγχος που τους δημιουργείται από το γεγονός ότι το παιδί τους διάγει την απαιτητική περίοδο των εξετάσεων. Η αλήθεια είναι ότι οι πανελλήνιες αλλά και οι ενδοσχολικές εξετάσεις επηρεάζουν όλη την οικογένεια. Τι μπορούν όμως να κάνουν οι γονείς προκειμένου να στηρίξουν το παιδί τους σε αυτήν την περίοδο; Παρακάτω ακολουθούν 9 χρήσιμες συμβουλές που θα βοηθήσουν τους γονείς να ξεπεράσουν με επιτυχία τη δύσκολη αυτή περίοδο των εξετάσεων.

1. Εξασφαλίστε ένα ήρεμο περιβάλλον στα παιδιά: το περιβάλλον αυτό κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να βοηθηθούν τα παιδιά να χαλαρώσουν, μακριά από θορύβους, φασαρίες, φωνές, διδαχές, κριτικές ή απαγορεύσεις.
2. Δείξτε υπομονή, όταν γίνονται ευερέθιστα ή ξεσπούν με το παραμικρό.
3. Συμπαρασταθείτε και ενθαρρύνετε τα παιδιά - όχι στην υπερπροστασία και τις υπερβολές: τα παιδιά αυτό το διάστημα δίνουν εξετάσεις, δεν είναι άρρωστα. Έχετε υπόψη ότι είναι σημαντική η διακριτική παρουσία σας και ότι σε περίπτωση που χρειαστούν κάτι θα σας το ζητήσουν.
4. Η σχέση με το παιδί σας είναι αδιαπραγμάτευτη. Κάντε σαφές στο παιδί ότι ανεξάρτητα από την έκβαση των εξετάσεων η αγάπη προς το παιδί είναι δεδομένη. Δεν επηρεάζει η επίδοση του παιδιού στις εξετάσεις τη σχέση σας με το παιδί.
5. Όχι στην υπεραξία των πανελληνίων εξετάσεων: Είναι σφάλμα να πιστεύουμε και να καλλιεργούμε στα παιδιά την πεποίθηση ότι αποκλειστικά και μόνο η εισαγωγή τους σε μια ανώτατη βαθμίδα εκπαίδευσης θα τους εξασφαλίσει την επιτυχία στη ζωή τους.
6. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να εκφράζονται. Η καλή, αποτελεσματική επικοινωνία με τους εφήβους αποτελεί προϋπόθεση για την έκφραση συναισθημάτων, δυσκολιών: πολύ σημαντικό είναι να καλλιεργήσουμε ένα κλίμα στην οικογένεια όπου ο έφηβος θα μπορεί ελεύθερα, χωρίς δεύτερη σκέψη, να εκφράζει και να συζητά με το οικογενειακό του περιβάλλον όσα τον προβληματίζουν και τον ανησυχούν. Ο έφηβος στη συγκεκριμένη συνθήκη έχει ανάγκη να είστε εκεί, να τον ακούτε, να μοιράζεται μαζί σας τις ανησυχίες, τους φόβους του.
7. Καλλιέργεια αυτοεκτίμησης του εφήβου: δείξτε στον έφηβο ότι τον σέβεστε, τον νοιάζεστε, ενδιαφέρεστε για τις ανάγκες του, τον αγαπάτε. Ο έφηβος που πιστεύει ακράδαντα τον εαυτό του και την ικανότητά του είναι πιο σίγουρος για τον εαυτό του ότι δεν θα αποτύχει.
8. Διαχειριστείτε το δικό σας άγχος: Μεριμνήστε, ώστε να υπάρχει ελεύθερος χρόνος στο καθημερινό σας πρόγραμμα, φροντίστε την ποιότητα του ύπνου σας, μιλήστε για ό,τι σας απασχολεί στους οικείους σας, θυμηθείτε τι σας βοήθησε στο παρελθόν να ξεπεράσετε παλαιότερες δυσκολίες, δεχτείτε βοήθεια από κοινωνικά δίκτυα – ομάδες γονέων, αποφύγετε να στηριχτείτε στο αλκοόλ, τα φάρμακα, το κάπνισμα, έχετε ρεαλιστικούς στόχους και προσδοκίες από το παιδί σας, εφαρμόστε τις κατάλληλες για εσάς τεχνικές χαλάρωσης.
9. Τέλος, θυμηθείτε οι εξετάσεις είναι των παιδιών, όχι δικές σας. Όσο και να νιώθετε οτι δίνετε μαζί τους εξετάσεις, η αλήθεια είναι ότι το παιδί δίνει τις εξετάσεις και η επιτυχία ή η αποτυχία είναι όλη δική του.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο εραστής του φεγγαριού

Κάποτε κάπου μακριά στο σύμπαν ζούσαν τρισευτυχισμένοι και αγαπημένοι το Φεγγάρι και ο Λύκος!

Το Φεγγάρι δεχόταν καθημερινά εκατοντάδες προτάσεις από μνηστήρες μα κανείς δεν μπορούσε να το κάνει να απαρνηθεί την αγάπη του, αστέρια κομήτες γαλαξίες άλλα και όλα τα ζώα του βασιλείου προσπάθησαν και απέτυχαν το Φεγγάρι παρέμενε πιστό στον Λύκο!
Η ζηλιάρα Αλεπού μη μπορώντας να αντέξει την αγάπη τους φρόντισε (δήθεν τυχαία) να συναντηθεί με τον λύκο, ο Λύκος την χαιρέτησε και την ρώτησε:
Πως από τα μέρη μας κυρά Αλεπού;
Η Αλεπού προσποιούμενη την αδιάφορη είπε:
Μπα,τίποτα το σπουδαίο το φεγγάρι θέλει λίγα λουλούδια από την γη και λέω να κατέβω να τα μαζέψω.
Ο Λύκος δεν απάντησε προχώρησε και μονολόγησε:
Δεν είναι σωστό να παν άλλοι λουλούδια στην αγάπη μου, έκανε μια δρασκελιά και μονομιάς βρέθηκε στην γη μη γνωρίζοντας ότι όσοι κατεβαίνουν δεν μπορούν να ξανά επιστρέψουν.
Από τότε το Φεγγάρι βγαίνει ολόγιομο τις νύχτες στον καθαρό ουρανό θρηνώντας την χαμένη αγάπη του, ο Λύκος το κοιτά ουρλιάζει και σπαράζει, όσοι τον άκουσαν λένε ότι ο πόνος του είναι τόσο μεγάλος που ραγίζει σίδερα…!

Ηθικό δίδαγμα: Ο εύπιστος ανοίγει την «πόρτα» στους πονηρούς.

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος.
Εκδότης ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
τ. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...